TVR Griffith 1992-2002

TVR wprowadziło model Griffith w 1992 roku jako następcę serii S, lecz zbudowano go na bazie torowego podwozia Tuscan, co uczyniło go bardziej sportowym pojazdem.

Brytyjski producent samochodów wyprodukował Griffith w pierwszym roku produkcji z silnikiem Rover V-8, dostępny w dwóch wersjach pojemności: 4.0 lub 4.3 litra. Następnie fabryka została zamknięta na kilka miesięcy w 1993 roku w celu modernizacji linii montażowych, a po jej ponownym otwarciu model Griffith otrzymał jedynie silnik o pojemności 5.0 litra. Dzięki niskiej wadze, Griffith był groźnym samochodem sportowym w odpowiednich rękach, ale mógł stać się niebezpieczny w rękach niedoświadczonego kierowcy. To prawdziwy brytyjski roadster z silnikiem V-8.

TVR zadbało o aerodynamikę samochodu, pokrywając okrągłe reflektory przezroczystym szkłem, które poprawiało opływ powietrza. Owalny wlot powietrza z przodu był wąski, a maska miała szeroki otwór wentylacyjny wydobywający gorące powietrze z tyłu chłodnicy. Po bokach, auto charakteryzowało się wygiętą, rzeźbioną linią między przednimi błotnikami a drzwiami. Aby ułatwić wsiadanie do pojazdu, producent dodał uchwyty na górnej tylnej części drzwi. Po krótkim, opadającym bagażniku, tylna płyta była płaska i pionowa, z dużymi, pionowymi światłami tylno.

Wewnątrz, Griffith oferował miejsce dla dwóch pasażerów oraz aluminiową deskę rozdzielczą z osobnymi wskaźnikami i zegarami, a także kilkoma lampkami ostrzegawczymi. Później producent zaoferował możliwość zamontowania drewnianej deski. Dodatkowo, od 1995 roku, TVR wprowadziło do oferty wspomaganie kierownicy, które stało się standardowym wyposażeniem od 1999 roku.

TVR wprowadziło ostatnią serię Griffith w 2001 roku, znaną jako Griffith 500, w liczbie 100 egzemplarzy, który był szybszy od Ferrari 512TR oraz Dodge'a Vipera z silnikiem V-10.