TOYOTA Starlet 3 drzwiowe 1984-1989

Mała Starlet przekształciła się z sportowego coupe z napędem na tylne koła w ekonomicznego hatchbacka z napędem na przednie koła, co przyczyniło się do wzrostu popularności japońskiego producenta ze względu na jego niezawodność.

W październiku 1984 roku Toyota wprowadziła trzecią generację Starleta w Japonii, a w lutym 1985 roku zaprezentowała ją w Wielkiej Brytanii. Była to całkowita metamorfoza w porównaniu do poprzedniego, drugiego pokolenia. Toyota sprzedała prawie 800 000 egzemplarzy Starleta 70 do 1989 roku, kiedy to został zastąpiony.

Choć był tylko o 20 mm (0,8 cala) dłuższy od swojego poprzednika, oferował więcej miejsca wewnątrz dzięki rozwiązaniu z napędem na przednie koła. Był także szerszy o 55 mm (2,2 cala), co zapewniało więcej przestrzeni dla pasażerów z tyłu. Ostatecznie był to supermini hatchback, który mógł pomieścić do pięciu dorosłych osób. Z przodu jego reflektory były zlicowane z karoserią, a czarny plastikowy zderzak otaczający był porównywalny z Volkswagenem Polo lub Renault 5.

Wnętrze trzeciej generacji Starleta, znanej również jako Starlet 70, charakteryzowało się minimalistycznym designem z prostą deską rozdzielczą, na której znajdował się prostokątny zestaw wskaźników. Sterowanie wentylacją umieszczono na przedniej części deski rozdzielczej, pomiędzy przednimi pasażerami. Nie było centralnej konsoli ani stosu, ale producent zamontował radio z przyciskami jako standardowe wyposażenie. Z tyłu kanapa została zaprojektowana z myślą o trzech dorosłych, jednak w rzeczywistości była bardziej odpowiednia dla trojga dzieci.

Pod maską Toyota wprowadziła dwa nowe silniki z trzema zaworami na cylinder. Przy stałych prędkościach oferował imponujące zużycie paliwa wynoszące 4,5 l/100 km (52,3 mpg-US) w tamtych czasach. Udało się to osiągnąć również dzięki pięciobiegowej skrzyni manualnej. Na niektóre rynki Toyota dodała także turbodoładowany silnik o pojemności 1.3 litra.