TOYOTA Corolla Liftback 1992-1997

Toyota wprowadziła siódmą generację Corolli w 1991 roku, a rok później zaprezentowała pięciodrzwiową wersję Liftback, skierowaną do tych, którzy nie przepadają za kształtem kombi, ale potrzebują więcej miejsca niż w standardowym sedanie.

Pod koniec lat 80. ten typ nadwozia zyskiwał na popularności, a coraz więcej klientów go poszukiwało. Poza markami premium, większość europejskich producentów samochodów zaczęła oferować coś w tej niszy, a Toyota dołączyła do tego trendu. Co więcej, miała już doświadczenie w oferowaniu wersji liftback na kilku rynkach, w tym w USA, od 1984 roku.

Corolla Liftback, dzieląc przedni pas z wersją sedana, charakteryzowała się prostokątnymi, poziomymi reflektorami z zaokrąglonymi krawędziami, rozszerzonymi wokół narożników z kierunkowskazami. Trend kwadratowego designu z połowy lat 80. już wymarł, ale zespół projektowy Toyoty nie chciał przesadzać z krzywymi liniami. Mimo to, wygładzili wszystkie rogi i krawędzie pojazdu. Z tyłu, za słupkiem C, Liftback miał nachyloną klapę bagażnika, co wprowadziło trzeci rząd okien po tylnych drzwiach. W zależności od poziomu wyposażenia, samochód miał czarną panel, która zawierała tylne światła oraz zakrywała otwarcie bagażnika.

W środku, przednie fotele kubełkowe zapewniały minimalne wsparcie boczne, a deska rozdzielcza była przejęta z wersji sedana. Główna różnica dotyczyła tylnej kanapy, która była typu dzielonego, co pozwalało na zwiększenie przestrzeni bagażowej z 400 litrów (14,1 cu-ft) do 1,120 litrów (39,5 cu-ft).

Pod maską, Toyota zaoferowała wybór trzech silników, o pojemności od 1.3 litra do 2.0 litrów. Wersje benzynowe miały odpowiednio mniejszą pojemność 1.3 i 1.6 litra, natomiast silnik wysokoprężny o naturalnym zasilaniu miał pojemność dwóch litrów.