TOYOTA Celica Convertible 1991-1994

Toyota oferowała model Celica z dachem typu canvas od drugiej generacji i nie widziała powodu, aby zrezygnować z tej opcji w piątej odsłonie swojego słynnego coupe.

W 1991 roku Celica była już znana ze swoich osiągów, ale regularni klienci cenili ją za prowadzenie na drodze i jako doskonały pojazd do codziennej jazdy. Nie wszyscy z nich wybierali wersje z turbodoładowaniem i napędem na wszystkie koła, a niektórzy klienci cieszyli się wersją kabrioletu z napędem na przednie koła.

Odnowiona wersja miała przeprojektowany zderzak z węższym grillem na dole i odsłoniętymi reflektorami przeciwmgielnymi. Na masce i klapie bagażnika znajdowało się nowe, eliptyczne logo Toyoty, które zastąpiło wcześniejsze z napisem. Przednie błotniki pozbyły się sygnalizatorów skrętu umieszczonych między drzwiami a nadkolami, a z tyłu pojazdu znajdowały się przyciemniane obwódki wokół lamp tylnych. Podobnie jak jego poprzednik, samochód nie wymagał żadnej belki ochronnej nad słupkami B.

W środku, Celica oferowała miejsce dla czterech dorosłych, z parą kubełków z przodu i kanapą przystosowaną dla dwóch osób z tyłu. Jednak ze względu na minimalną przestrzeń na nogi, tylna kanapa była głównie wykorzystywana jako miejsce do przechowywania.

Pod maską, producent zamontował jedynie wolnossący silnik czterocylindrowy o pojemności 2.0 litra, który zapewniał wystarczającą moc, aby samochód poruszał się w przyzwoity sposób. To nie był samochód skonstruowany z myślą o szybkości czy pokonywaniu zakrętów w poślizgu.