SUBARU R2 1969-1972

Długo przed tym, jak Subaru zyskało sławę dzięki symetrycznemu napędowi na cztery koła, japoński producent zbudował przystępny cenowo i oszczędny samochód miejski: R-2.

W 1969 roku Subaru było małym producentem samochodów, który oferował pojazdy spełniające potrzeby do codziennych dojazdów. Czegoś, co łatwo utrzymać w ruchu, nie obciążającego budżetu i łatwego do zaparkowania. R-2 był tym, czego szukało wiele osób z różnych krajów. Podczas gdy w Europie dominowali francuscy i włoscy producenci, a Volkswagen Garbus wciąż był montowany, oferta na rynku japońskim była znacznie skromniejsza. W rezultacie, zaledwie miesiąc po premierze R-2, Subaru otrzymało ponad 25.000 zamówień.

Podobnie jak w późniejszych latach, Subaru nie przejmowało się zbytnio designem zewnętrznym auta. Po prostu zamontowano dwa okrągłe reflektory na samochodzie w kształcie bańki z krótkim przodem, i to wszystko. Wsiadanie i wysiadanie z samochodu przez dwa drzwi było łatwe. Dzięki zaokrąglonemu dachu, samochód oferował przyzwoitą przestrzeń na głowę z tyłu, trochę jak Fiat 600 na rynku europejskim. Subaru zaproponowało dwie wersje deski rozdzielczej: jedną z dwoma wskaźnikami i drugą z trzema, w tym obrotomierzem.

Subaru zaprojektowało samochód, aby był jak najtańszy w eksploatacji. Aby to osiągnąć, skorzystano z pomysłu Volkswagena Garbusa i zamontowano silnik chłodzony powietrzem z tyłu. Dzięki małej pojemności silnika, uznano go za kei-car, co uczyniło go bardziej przystępnym cenowo i wiązało się z niższymi podatkami w Japonii. Później, po 1972 roku, z powodu surowszych norm dotyczących zanieczyszczeń, R-2 przeszedł na silniki chłodzone wodą.