SALEEN S7 2000-2004

Saleen zdołał stworzyć prawdziwego supersamochodu opartego na wyścigowym pojeździe z silnikiem umieszczonym z tyłu, opracowanym z myślą o wyścigu 24h LeMans.

Amerykańscy producenci samochodów wytwarzali sportowe i muscle cary, ale nie supersamochody. Vector W8 był ekscytującą propozycją i najbliżej mu było do Saleen S7, jednak minęło siedem lat od ostatniego W8 do pierwszego S7. Następny w kolejce był Ford GT z 2004 roku. Ale S7 był zupełnie innym pojazdem.

Po zbudowaniu pozycji producenta samochodów i wsparciu finansowym od Hidden Creek Industries, Steve Saleen zaprezentował S7 na Monterey Historic Races w 2000 roku. Był to supersamochód pod każdym względem. Projektując auto, inspirował się modelami Ferrari F40 i F50, McLarenem F1 oraz Jaguarem XJ220. Efektem był supersamochód z silnikiem umieszczonym z tyłu, z szeroką atrapą chłodnicy z przodu i ogromnymi wlotami powietrza za drzwiami, które kierowały powietrze do komory silnika. Saleen zbudował ten pojazd, aby rywalizować w LeMans, a następnie dostosował go do użytku ulicznego i regulacji.

Wewnątrz wciąż było ciasno jak w samochodzie wyścigowym, ale znajdowały się tam skórzane fotele kubełkowe z wysokimi boczkami i wąskim oparciem. Na centralnej konsoli umieszczono sterowanie klimatyzacją i system audio. Monitor wyświetlał obraz z kamery cofania.

Pod pokrywą silnika producent wykorzystał silnik Forda o pojemności 351 cu-in, zwiększył jego średnicę i skok, przekształcając go w silnik V-8 o pojemności 427 cu-in (7.0 litra). Silnik został dostosowany do użytku ulicznego i spełniał normy emisji spalin. Mimo swojej przestarzałej konstrukcji, z dwoma zaworami na cylinder i systemem push-rod, dostarczał 550 koni mechanicznych i ogromne 712 Nm (525 lb-ft) momentu obrotowego.