PONTIAC GTO 2003-2006

Ożywienie marki Pontiac GTO miało miejsce w 2003 roku. To nie był całkowicie nowy samochód, lecz przerobiony Holden Monaro, który trafił na rynek amerykański z Australii.

Fani Pontiaca od lat domagali się wznowienia produkcji GTO, odkąd stary muscle car zniknął z taśmy produkcyjnej w 1974 roku. Po 18 latach Bob Lutz (były przewodniczący GM) ogłosił, że wkrótce pojawi się nowa generacja. Zajęło im trzy lata, aby wprowadzić samochód do Stanów Zjednoczonych z powodu wewnętrznych przepisów. Jak stwierdził Lutz, był to „niepotrzebnie długi okres oczekiwania”. GTO w końcu zadebiutowało w salonach w Ameryce Północnej w 2004 roku.

Długi przód, pochylone słupki A i opadający tył sprawiły, że samochód wyglądał, jakby został zaprojektowany do kontynuacji Mad Maxa. Specyficzny grill Pontiaca i wąskie reflektory zrobiły dobre wrażenie od pierwszego spojrzenia. Aby poprawić chłodzenie, zainstalowano szerszy grill w zderzaku. Z boku, wznosząca się linia okien i krótki bagażnik podkreślały sportowy charakter. Na koniec dodano niewielkie skrzydło z tyłu. Podwójne rury wydechowe po stronie kierowcy brzmiały jak prawdziwy, klasyczny muscle car.

Wnętrze GTO wyposażone było w dwa sportowe fotele w przedniej części i ławkę z tyłu. Zestaw wskazników składał się z czterech wskaźników i czterech wyświetlaczy LCD pod każdym z nich. Na centralnej konsoli znajdowały się system audio oraz jednostka sterująca klimatyzacją.

GTO zmontowano w Australii z amerykańskiego silnika LS1 o mocy 400 KM i wyeksportowano do Ameryki Północnej. To doprowadziło do wysokiej ceny wyjściowej. Ponieważ trafił na rynek zbyt późno, z „suknią”, która nie była już w modzie, oraz wysoką ceną, eksperyment z GTO zakończył się zaledwie po dwóch latach.

Pontiac GTO został na nowo wprowadzony na rynek w Stanach Zjednoczonych pod koniec 2003 roku, oparty na platformie V Holdena Monaro. To, że nowy GTO bazował na zupełnie innym pojeździe (gdzie "Stary Kozioł" był samochodem typu muscle car, a Holden Monaro sportowym autem z Australii), wywołało wiele krytyki wśród entuzjastów muscle carów. Zwracali oni uwagę, że zaprojektowanie GTO od podstaw byłoby bardziej nostalgiczne i mogłoby przynieść lepsze wyniki sprzedaży. Rewitalizację marki zainicjował były przewodniczący GM, Bob Lutz, który prowadził Holdena Monaro podczas podróży służbowej w Australii. GTO produkowane jest w Australii i wyposażone w silnik V8 LS1 z Chevroleta Corvette, z możliwością wyboru 6-biegowej skrzyni manualnej lub 4-biegowej automatycznej. Ten sam model sprzedawany jest w Wielkiej Brytanii jako Vauxhall, a w krajach Bliskiego Wschodu jako Chevrolet.

Sprzedaż GTO z 2004 roku była poniżej oczekiwań, co zmusiło markę do ograniczenia produkcji do zaledwie 12 000 egzemplarzy rocznie. Opcjonalne wloty powietrza na maskę zaplanowane na model 2005 zostały przyspieszone w produkcji w celu zwiększenia sportowego wizerunku samochodu. Istniał pakiet Pulse Red, dostępny tylko w 2004 roku, który oferował nabywcy czerwoną farbę oraz ekskluzywne czerwone hafty na siedzeniach. Wyprodukowano tylko 800 takich egzemplarzy.


W 2005 roku legendarne Pontiac GTO otrzymuje ulepszenia wydajności i wyglądu, które przenoszą GTO do ekskluzywnej kategorii ultra wysokiej wydajności. Te ulepszenia obejmują:


Nowy silnik V8 LS2 o pojemności 6.0L, który generuje 400 KM i imponujące 395 lb-ft momentu obrotowego.
Większe hamulce z pomalowanymi na nowo zaciskami i znakiem GTO.
Wloty powietrza na maskę, poprawiające styl sportowy i chłodzenie silnika.
Podzielony układ wydechowy oraz przeprojektowany tylny zderzak, aby pomieścić nowe podwójne wyjścia.
Opcjonalne koła i opony 18".
Nowy "martwy" pedał wewnątrz.
Zaktualizowany panel instrumentów z nowymi czcionkami i wyższym wskaźnikiem obrotów.
Regularnie produkowane akcesoria dostępne jesienią 2004 roku.
Dwa nowe kolory nadwozia - Cyclone Gray Metallic, Mid-Night Blue Metallic.
Dwa usunięte kolory nadwozia - Barbados Blue Metallic, Cosmos Purple Metallic.
Jeden usunięty kolor wnętrza - Dark Purple.
Specjalna wersja tego pojazdu jest używana do driftu.

2006

W 2006 roku Pontiac wprowadził kilka kosmetycznych zmian w ostatnich modelach tej generacji GTO.

Konsola centralna z przyciskiem odblokowującym.
Nowe "przyciemnione" lampy tylne.
Gniazdko zasilające pod radiem (jeszcze niepotwierdzone).
Opcjonalne koła i opony 18".
Podświetlane przyciski sterujące radiem na kierownicy.
Zaktualizowany panel instrumentów z nowymi czcionkami i wyższym wskaźnikiem obrotów.
Dwa nowe kolory nadwozia - Brazen Orange, Spice Red.
Pomarańczowe tło wskaźników oraz pomarańczowe przeszycia na fotelach, gałce zmiany biegów, pokrywie kierownicy i podłokietnikach, aby dopasować do koloru Brazen Orange.
Dwa usunięte kolory nadwozia - Yellow Jacket, Midnight Blue.
21 lutego 2006 roku General Motors poinformował dealerów, że wstrzyma import GTO we wrześniu, co uczyni 2006 rokiem ostatnim dla aktualnej rewitalizacji GTO. Ostatni egzemplarz GTO z 2006 roku został wyprodukowany 14 czerwca 2006 roku. Choć błędnie uznawany za porażkę, aktualny GTO był zawsze programem trzech roczników w Stanach Zjednoczonych.