PEUGEOT 205 T16 1984-1985

Peugeot musiał wyprodukować 200 pojazdów w podobnej konfiguracji wyścigowej, aby uzyskać homologację FIA dla samochodu wyścigowego 205 T16, i udało mu się to.

Narodził się w złotej erze rajdów grupy B i musiał istnieć w codziennym wydaniu. Francuski producent samochodów dołożył wszelkich starań, aby wyglądał jak cywilny samochód drogowy, ale mu się to nie udało. W końcu przypominał Hulka przebrany w pelerynę Batmana. Poza jednym, który był biały, wszystkie pozostałe 199 pojazdów miało kolor ciemnoszary w odcieniu węgla.

Zapomnij o wszystkim, co wiesz o Peugeot 205 i o Peugeocie w ogóle. 205T16 to był zupełnie inny gatunek. Stworzono go, aby wydobywać ogień z wydechu, latać nad fińskimi żwirowymi trasami i pokonywać Audi Quattro w jego własnej grze. T16 zostało wprowadzone zbyt późno, aby zdobyć mistrzostwo świata w rajdach w 1984 roku, ale wygrało trzy wyścigi. Po tym był potwornym przeciwnikiem, którego Audi nie mogło dogonić. Zmusił niemieckiego producenta do powrotu do rysunków i opracowania nowego samochodu wyścigowego, ale było już za późno. Peugeot zdominował etapy rajdowe i zdobył mistrzostwa w 1985 i 1986 roku. Potem FIA zakazała klasy grupy B, ponieważ była zbyt niebezpieczna.

Zespół dwudziestu inżynierów pod przewodnictwem Jeana Todta opracował ten samochód. Pomysł polegał na skonstruowaniu istniejącego pojazdu o podobnym kształcie na bazie platformy wyścigowej. Ostatecznie powstał model 205 T16 z systemem przestrzennej ramy rurowej i poprzecznym silnikiem umieszczonym pośrodku. Jego system napędu na wszystkie koła składał się z centralnego różnicowego opartego na wiskozie, z ograniczonym poślizgiem zarówno z przodu, jak i z tyłu. Jeśli chodzi o nadwozie, zespół zamocował je wokół klatki ochronnej. Wewnątrz Peugeot zamontował dwa sportowe fotele kubełkowe, dużą popielniczkę i radio na suwak.

Jean Todt i jego zespół przeprowadzili obliczenia i zaplanowali pojemność silnika zgodnie z zasadą równoważności poniżej 2,5 litra, a efektem końcowym był doładowany silnik o pojemności 1 775 centymetrów sześciennych (108,3 cu-in) z systemem wtrysku paliwa. Oferował 200 KM w wersji drogowej, podczas gdy model wyścigowy uwolnił ponad 500 koni mechanicznych.