OPEL Zafira OPC 2001-2005

Opel wprowadził model Zafira MPV w 1997 roku, oparty na tej samej platformie co Astra, a cztery lata później odważył się zaoferować go w bardziej sportowej wersji, stając się najszybszym minivanem na rynku europejskim.

Zwykle minivany to pojazdy dowożące dzieci do szkoły, blokujące lewy pas (lub prawy w przypadku pojazdów z kierownicą po prawej stronie). Zafira OPC była inna. To dorosły hot-hatch, który mógł pomieścić siedem osób w środku, ale potrafił także dorównać sportowym sedanom z tamtych czasów.

Zafira OPC miała nieco inny przód niż reszta gamy. Producent zamontował unikalny zderzak z szeroką kratką u dołu, która chłodziła intercooler. Para bocznych wlotów powietrza mieściła światła przeciwmgielne i pomagała w chłodzeniu przednich hamulców. Na masce znajdowała się czarna lamela z oznaczeniem OPC. Oprócz 17-calowych kół ze stopów lekkich, nie było zbyt wielu widocznych oznak jej osiągów z boku.

Wewnątrz producent nie był już tak subtelny. W zestawie wskaźników Opel umieścił białe tarcze oraz dwa małe wyświetlacze LCD dla komputera pokładowego. Fotele różniły się od pozostałych w modelu Zafira. Fotele przednie miały wyższe boki. To wysoki samochód z wysoko osadzonymi siedzeniami, ale pasażerowie musieli pozostać na swoich miejscach podczas szybkiego pokonywania zakrętów. Z tyłu, oprócz specyficznego wykończenia, Opel zamontował te same fotele co w reszcie gamy Zafira.

Pod maską producent zamontował silnik benzynowy o pojemności 2.0 litrów z turbodoładowaniem. Nie był to typowy silnik dla minivana, ale Opel się na to zdecydował, łącząc go wyłącznie z pięciobiegową skrzynią manualną. Sztywniejsze zawieszenie z grubszymi stabilizatorami pomogło w kwestii prowadzenia.