OPEL Zafira 2003-2005

Opel wprowadził ostatnie zmiany w swoim pierwszym modelu Zafira MPV w 2003 roku, przed całkowitą zmianą modelu w 2005 roku.

Kiedy General Motors wykorzystał swoje doświadczenie w produkcji minivanów na amerykańskim rynku, stworzył jeden z najlepszych kompaktowych minivanów na rynku europejskim. W odróżnieniu od Renault Espace, oferował siedmioosobowe wnętrze w kompaktowych wymiarach. Dodatkowo, większość podzespołów dzielił z modelem Astra, co przekładało się na niższe całkowite koszty użytkowania. W 2003 roku Opel wniósł powiew świeżości do swojej oferty.

Na przodzie samochodu zainstalowano nowe, jasne reflektory o odważniejszym wyglądzie oraz przyciemnioną górną część. Zderzak był wyposażony w szeroką kratkę u dołu, która zawierała boczne światła przeciwmgielne. W związku z tym, że producent już znał swoich klientów, zachował czarne, niepomalowane listwy wokół karoserii i nadkoli, aby uniknąć kosztownych napraw z powodu zarysowań parkingowych.

Wewnątrz, model Zafira z 2003 roku otrzymał bardziej rozbudowany zespół wskaźników, który był umieszczony nad centralnym panelem. Przypominał on ten z modelu Vectra i zawierał ekran komputera pokładowego. Producent wprowadził również opcję nowego odtwarzacza CD zamontowanego powyżej pokręteł klimatyzacji. Z tyłu nie było zbyt wiele zmian oprócz opcji tapicerki. Wciąż były trzy miejsca w środkowym rzędzie i dodatkowe dwa na składanych miejscach z bagażnika.

Pod względem napędu, producent oferował szereg trzech jednostek benzynowych oraz dwóch turbo-diesli, które można było połączyć z pięciobiegową skrzynią manualną lub czterobiegową automatyczną, w zależności od silnika.

 Zafira to kompaktowy samochód MPV produkowany przez firmę Opel, która jest częścią General Motors. Zafira jest sprzedawana pod markami Opel, Vauxhall, Holden i Chevrolet, w zależności od rynku. W Japonii Zafirę sprzedawano jako Subaru Traviq.

Zafira ma siedem miejsc rozmieszczonych w trzech rzędach, z których tylny rząd można łatwo złożyć, aby uzyskać więcej miejsca, zarówno pojedynczo, jak i razem. W momencie wprowadzenia na rynek uznano to za rewolucyjne, ponieważ większość podobnych samochodów wymagała fizycznego usunięcia dodatkowych siedzeń, gdy nie były potrzebne. System ten nazwano Flex 7. Jednak starsze podobne pojazdy miały podobny system, na przykład druga generacja Mitsubishi Space Wagon.