OPEL Monterey LTD 1992-1998

Pod koniec lat 80-tych, General Motors, razem z Isuzu i Hondą, pracowało nad projektem oznaczenia pojazdów, a Opel Monterey był jednym z jego produktów.

Podczas gdy GM dostarczało podwozie, Honda wprowadziła silnik benzynowy V-6, Isuzu dostarczyło wersje z turbodoładowanym silnikiem diesla, a GM ponownie zajmowało się podwoziem. W tym czasie amerykański producent samochodów posiadał jedną trzecią akcji Isuzu i miał już inne umowy z japońską firmą. W Europie GM dysponowało dwoma markami: Oplem na kontynencie i Vauxhallem w Wielkiej Brytanii.

GM zaprojektowało nadwozie w formie dwóch skrzyń dla dużego Opla Monterey, który był podobny do Acura SLX i Isuzu Trooper. Samochód charakteryzował się konstrukcją typu body-on-frame, z niskim biegiem przeznaczonym do jazdy w terenie. Przód pojazdu miał kwadratowe reflektory z sygnalizatorami kierunkowskazów umieszczonymi w rogach oraz prostokątną, chromowaną ramkę wokół kraty, na której widniał napis Opel. Dla niemieckiej marki było to nietypowe, aby umieszczać swoje imię, a nie logo, z przodu samochodu. Zespół projektowy stworzył wysoki "zielony domek" o prostym designie oraz grubszym słupku C, podczas gdy drzwi miały uchwyty do chwycenia. Pomimo długości samochodu, Monterey miał zapasowe koło zamontowane na tylnej klapie.

W środku, podstawowy model miał tapicerkę z tkaniny, podczas gdy wyższy poziom wyposażenia otrzymał skórę. Zespół wskaźników miał ten sam układ co w Isuzu lub Hondzie, z sześcioma wskaźnikami, a obrotomierz i prędkościomierz były większe niż pozostałe wskaźniki, z dodatkowymi wskaźnikami automatycznej skrzyni biegów.

Pod maską, producent oferował Monterrey wybór dwóch silników: 3.2-litrowy pochodzący od Hondy oraz 3.1-litrowy turbodiesel wyprodukowany przez Isuzu.