NISSAN Skyline GT-R (PGC-10) 1969-1972

W 1966 roku Nissan kupił małą japońską firmę o nazwie Prince, która miała długą historię w wyścigach samochodowych. Razem opracowali specjalny, czterodrzwiowy sedan: Skyline GT-R.

Firma Prince próbowała pokonać Porsche 904, ale nie udało im się to w 1964 roku. W 1965 roku Prince stworzył specjalny samochód wyścigowy z silnikiem umieszczonym w środku, nazwany Nissan R380, który wygrał z Porsche 906 w 1966 roku podczas Grand Prix Japonii. Silnik napędzający R380 został zamontowany w czterodrzwiowym sedanie: Skyline. W tamtych czasach posiadanie samochodu wyczynowego w zwykłej nadwoziu sedana było niezwykłe. Jednak przepis okazał się skuteczny, a Skyline GT-R z tej pierwszej generacji wygrał dziesiątki wyścigów.

Wygląd samochodu był prosty jak na tamte czasy. Był to sedan w układzie trzech skrzyń z czterema okrągłymi reflektorami. Nic szczególnego nie wskazywało, że pod maską kryje się prawdziwy silnik wyścigowy. Dopiero w 1971 roku Nissan zdecydował się na wprowadzenie wersji coupe dla czterodrzwiowego Skyline.

Wewnątrz samochód zaczął ujawniać swoje prawdziwe geny inspirowane wyścigami. Fotel kubełkowy, 5-biegowa skrzynia manualna oraz zestaw wskaźników z obrotomierzem to tylko niektóre wskazówki. Wnętrze było przestronne, a w tamtych czasach był to najpożądniejszy japoński samochód w Japonii.

Najciekawszą częścią Nissan Skyline GT-R z 1969 roku (PGC10) był dział techniczny. Posiadał silnik rzędowy sześciocylindrowy z podwójnymi wałkami rozrządu i czterema zaworami na cylinder. Oferował 160 KM, co było ogromną liczbą jak na tamtą epokę. Wkrótce lokalni tunerzy zrozumieli, że moc można zwiększyć powyżej 200 KM przy odpowiedniej konfiguracji, gaźnikach i kolektorach. Niezależne zawieszenie z przodu oraz ograniczający poślizg dyferencjał na tylną oś były częścią elementów inspirowanych wyścigami. Samochód był wyposażony w hamulce tarczowe z przodu i bębnowe z tyłu.