NISSAN Serena 1991-2001

Nissan wprowadził do paneli Vanette zestaw okien, przekształcił go w pojazd dla ludzi i nazwał go Serena.

Nie było nic niezwykłego w tym, że producent samochodów przekształcał van w minivana. Volkswagen, Chrysler, Ford czy PSA to tylko niektóre przykłady. Dlaczego więc Nissan miałby nie skorzystać z tej samej recepty? Zrobił to i wyszło mu to całkiem dobrze, pod warunkiem, że właściciel nigdy się nie spieszył. Serena zadebiutowała w 1991 roku i wyróżniała się na drodze dzięki swojemu nietypowemu konceptowi. W przeciwieństwie do innych minivanów w swoim segmencie, nie miała silnika z przodu i napędu na przednie koła. Posiadała silnik umieszczony z tyłu oraz napęd na tylne koła.

Zewnętrzna część pojazdu nie mogła ukryć faktu, że był to lekki pojazd użytkowy przekształcony w minivana. Jego krótki i stromy przód był korzystny dla kierowcy LCV, który mógł zatrzymać się jak najbliżej samochodu z przodu. Jego przesuwane drzwi po stronie pasażera były na tyle duże, że można było załadować go wózkiem widłowym. To był wysoki pojazd z tylną klapą. Opcjonalnie Nissan dodał drugie przesuwane drzwi po stronie kierowcy.

Wnętrze było w całości pokryte plastikowymi materiałami o niskiej jakości. Fotele przednie były oddzielone osłoną silnika umieszczoną pod podłogą za przednią osią. Z tyłu producent dodał ławkę oraz parę bocznych siedzeń. Później, jako opcję, Nissan wprowadził trzy rzędy siedzeń, gdy boczne siedzenia nie były już dozwolone.

Nissan oferował Serenę z wyborem silników benzynowych, wysokoprężnych i turbo-diesla o mocach od 75 do 140 koni mechanicznych. Jedną z najpopularniejszych wersji europejskiej Sereny był silnik wolnossący o pojemności 2,3 litra, który nie był dostępny w Japonii.