MINI Mini Classic 1997-2000

W 1997 roku Mini było już dość archaicznym samochodem, a mimo to brytyjscy klienci je uwielbiali, jednak sprzedaż zaczęła spadać, co skłoniło producenta do stworzenia odświeżonej wersji tego klasyka.

Mini to jeden z tych kultowych pojazdów, które zapisały się w historii rajdów, pokonując znacznie potężniejszych rywali. Jego status "underdoga", zabawny wygląd i doskonała efektywność paliwowa sprawiły, że produkowano go znacznie dłużej niż planowano, gdy wprowadzano go na rynek brytyjski w 1959 roku.

Nawet po czterech dekadach od swojego debiutu, Mini zachowało swój pierwotny wygląd i rozmiar. Jednak przeszło pewne zmiany, które poprawiły jego estetykę. Na początek, dostało nowe reflektory z chromowanymi obramowaniami oraz lepsze żarówki w środku. Ponadto, chromowane zostały również kratka w kształcie litery A oraz zderzak, mimo że większość producentów już wczesnych lat 80. zrezygnowała z tego trendu. Po bokach, producent dodał rozszerzenia nadkoli, aby zapobiec ochlapaniu nadwozia przez koła. Były one jednak potrzebne ze względu na poszerzone tory jezdne.

W środku, na pierwszy rzut oka, to nadal ten sam stary Mini, wyposażony w małe przednie fotele i ławkę dla dwóch osób z tyłu. Jednak były pewne różnice, takie jak trójramienna kierownica z poduszką powietrzną oraz fornir drewniany na desce rozdzielczej. Niestety, nie było elektrycznych szyb, a system audio pełnił jedynie funkcję rozrywkową.

Pod maską, Rover zamontował ulepszony, wtryskowy silnik o pojemności 1,3 litra w modelu Mini z 1997 roku. Nie był to potężny silnik, ale jego moc 62 KM (63 PS) była wystarczająca, by swobodnie poruszać się po mieście. Niestety, producent nie mógł zamontować w tym pojeździe pięciobiegowej skrzyni biegów.