MERCEDES BENZ Typ Stuttgart 260 Cabriolet A (W11) 1929-1934

Po fuzji Daimler-Motoren-Gesellschaft i Benz&Cie, nowa kadra zarządzająca stanęła przed zadaniem stworzenia ustandaryzowanej i zmodernizowanej gamy produktów.

Obie firmy miały różne zdania co do kierunku, w jakim powinno podążać przedsiębiorstwo. Podczas gdy DMG skupiło się na rynku luksusowym, Benz&Cie starało się wprowadzić produkty popularne. W 1924 roku, po różnych debatach, większe doładowane silniki zostały odrzucone na rzecz sześciocylindrowego silnika w układzie rzędowym o pojemności dwóch litrów. Początkowa cena docelowa była kilkukrotnie obniżana, aż stała się mniej niż połową początkowych 15 000 RM. Po osiągnięciu decyzji przez zarząd, zaczęto produkować dwie linie: Stuttgart 200 z silnikiem 2.0 i Stuttgart 260 z pojemnością 2.6 litra, który był umieszczony wyżej w ofercie.

Stuttgart 260 był dostępny w tej samej gamie wariantów co model dwóch litrów. "Standardowa" wersja modelu o większej pojemności była dodatkowo wyposażona w chłodnicę kompozytową, natomiast dwuosobowy samochód sportowy był dostępny tylko w podstawowej wersji. Pod koniec 1929 roku było oczywiste, że model 260, mimo wyższej ceny, odniósł większy sukces na rynku, sprzedając 3640 pojazdów, co znacznie przewyższało 2000 sztuk modelu Stuttgart 200.

Model Convertible A oferował większy bagażnik z tyłu. Był dostępny w wersji dwu- lub czteroosobowej. Auto zaprojektowano z myślą o wahaczach w tylnej części, ale ze względu na wymogi cięcia kosztów, w modelu seryjnym zastosowano ten sam sztywny most tylny. Zawieszenie na resorach płaskich zostało przeniesione z wersji turystycznej.