MERCEDES BENZ Typ 380 (W22) 1933-1934

Model 380 zaprezentowano na Międzynarodowym Salonie Motoryzacyjnym i Motocyklowym w Berlinie w 1933 roku. Model 380 był następcą legendarnych, sześciocylindrowych modeli z doładowaniem „SS” i „SSK”.

Model 380 (W 22) był typowym produktem zmieniających się czasów. Te zmiany dotarły do Daimler-Benz na początku lat 30. XX wieku, a ich wprowadzenie zawdzięczano przede wszystkim dyrektorowi technicznemu dr. Hansowi Nibelowi i jego głównemu projektantowi, Maxowi Wagnerowi. Był to model przejściowy, który starał się pozbyć sztywnych osi i wprowadzić nowy wahacz tylni oraz niezależne zawieszenie z przodu z sprężynami śrubowymi.

Na zewnątrz model 380 zachował charakterystyczny, spiczasty grill chłodnicy. Na początku XX wieku ten kształt był powszechną cechą stylistyczną wielu producentów samochodów. W latach 20. XX wieku zaczęło znikać z rynku, ale wciąż był montowany w dużych, doładowanych modelach Mercedes-Benz.

Model 380 był oferowany jako kabriolet, coupe, sedan czterodrzwiowy oraz podwozie z silnikiem i układem kierowniczym dla dalszych wytwórców nadwozi. Niektórzy klienci wybierali ostatnią wersję nie dlatego, że była tańsza, ale ponieważ pragnęli mieć indywidualnie zaprojektowane nadwozie.

Na przestrzeni trzech lat wprowadzono trzy różne wersje silnikowe. Oprócz jednostki sześciocylindrowej, Daimler-Benz opracował silnik ośmiocylindrowy w układzie prostym z zaworami bocznymi, który nie spełnił oczekiwań. Przebudowano go na silnik z zaworami górnymi, oferujący 90 KM w wersji naturalnie zasysającej lub 120 KM z pomocą turbosprężarki. Trzecia wersja była wyposażona w inny turbosprężarkę, oferującą do 140 KM. Ostatnią w kolejności był silnik 4,0-litrowy z doładowaniem, który zapewniał tę samą moc. Wszystkie te silniki współpracowały z trzybiegową skrzynią biegów z nadbiegiem.