MERCEDES BENZ Typ 290 Cabriolet B (W18) 1934-1937

W 1933 roku Mercedes-Benz zaprezentował serię 290 W18 na Międzynarodowych Targach Motoryzacyjnych i Motocyklowych w Berlinie, jako nową linię, która obejmowała sedany, samochody z otwartym dachem oraz kabriolety.

Dzięki odświeżonej ofercie i nowej platformie, Mercedes-Benz po raz kolejny udowodnił, że wprowadzanie ulepszeń we wszystkich obszarach jest dla niego priorytetem. Nowy W18 był dostępny z dwoma rozstawami osi i oferował nadwozia kabrioletów dla obu wersji.

Kabriolet B oparty był na wersji z długim rozstawem osi i był oferowany jako Gran Tourer, samochód z chowanym dachem. Z przodu, chromowana belka umieszczona między przednimi błotnikami wspierała dwa duże reflektory, a za nimi stał chłodnica, która była szeroka i wysoka, tworząc majestatyczny widok. Z opadającą linią dachu w kierunku tylnej części, samochód miał ogólny dynamiczny wygląd. Z tyłu bagażnik był częściowo zintegrowany z nadwoziem i mógł być otwierany tylko z zewnątrz.

Jego luksusowe wnętrze oferowało miejsce dla pięciu pasażerów, w tym kierowcy, na skórzanych siedzeniach. Dla pasażerów z przodu, dwa indywidualne fotele zapewniały wygodną jazdę. Mercedes-Benz zastosował drewno do deski rozdzielczej oraz czarną przestrzeń dla panelu wskaźników.

Mercedes-Benz zainstalował w tylnym zawieszeniu oś wahaczową, z dwoma sprężynami śrubowymi po każdej stronie, co pozwalało na niezależne zachowanie kół. Dwa równoległe wahacze kontrolowały przednie koła, z sprężyną śrubową pomiędzy górnymi i dolnymi ramionami. Cała ta konfiguracja umożliwiała komfortową jazdę po wyboistych drogach. Pod maską producent zamontował silnik o pojemności 2,9 litra, który był ewolucją silnika 2,6 litra z modelu Stuttgart 260. W 1934 roku Kabriolet B oferował moc 60 KM, ale inżynierowie w 1935 roku zwiększyli moc silnika do 68 KM. Był on połączony z manualną skrzynią biegów z bezpośrednim napędem na trzecim biegu oraz z wybieranym za pomocą podciśnienia nadbiegem.