MERCEDES BENZ SLC (C107) 1972-1981

Mercedes-Benz zaprezentował model SLC na Paryskich Targach Motoryzacyjnych w 1971 roku jako wersję z twardym dachem dla roadstera SL R107.

Choć producent już oferował demontowany twardy dach dla roadstera SL, klienci domagali się wersji z dwiema drzwiami. Mimo zamkniętej konstrukcji nadwozia, nie był sztywniejszy od swojego bratniego roadstera, lecz był osobowym luksusowym coupe, które kontynuowało dziedzictwo modelu SL300 "Gullwing".

W przeciwieństwie do swojego otwartego odpowiednika, miał dłuższy rozstaw osi. Z przodu charakteryzował się tym samym grillem z czarną osłoną, na którym widniała duża odznaka w kształcie trójgwiaździstego znaku i chromowany poziomy listek. Jego kierunkowskazy umieszczone w narożnikach były podniesione z tyłu. Projektanci Mercedes-Benz ukryli wydłużoną kabinę, dodając stały panel szklany za tylnymi oknami bocznymi. W tamtym czasie uznawano to za fałszywy kabriolet.

Mercedes-Benz wydłużył model SLC w porównaniu do roadstera, aby zmieścić ławkę z tyłu. Tak więc, dwuosobowy roadster był w stanie pomieścić cztery osoby w środku. Niemniej jednak, przestrzeń na nogi z tyłu była ograniczona, w zależności od wzrostu kierowcy. Lista standardowych funkcji była długa i obejmowała klimatyzację oraz system stereo.

Podczas debiutu, SLC otrzymał silnik V-8 o pojemności 3,5 litra, a w 1973 roku do oferty dołączył silnik o pojemności 4,5 litra. Po kryzysie naftowym z tego samego roku, producent pospieszył się i zainstalował silnik o pojemności 2,8 litra z wtryskiem paliwa. Była to inteligentna decyzja, ponieważ jego efektywność paliwowa była znacznie lepsza niż jednostki o pojemności 3,5 litra z gaźnikiem. Pod koniec lat 70. SLC otrzymał silnik V-8 o pojemności 5,0 litra połączony z automatyczną skrzynią biegów. Był to pierwszy samochód z silnikiem V-8, który wygrał wydarzenie w Mistrzostwach Świata w Rajdach.