MERCEDES BENZ S-Klasse (W108/W109) 1965-1972

Model "Fintail" zniknął po udanej karierze, a Mercedes-Benz musiał go zastąpić czymś lepszym. Udało im się to z luksusowym modelem z 1965 roku.

Model S-Class z 1965 roku oferowany był w dwóch wersjach rozstawu osi, przy czym krótsza była bardziej ukierunkowana na kierowcę niż pasażerów z tyłu. Nowa generacja utrzymała oznaczenia w postaci 250 S, 250 SE i 300 SE, które zastąpiły typy „fintail” 220 Sb, 220 SEb i 300 SE.

Projektantem tego modelu był znany francuski designer Paul Bracq. Przyjął on proste linie nadwozia i chromowane detale, aby podkreślić luksusowy charakter pojazdu. Miał on pionowe reflektory, co było innowacyjnym rozwiązaniem w porównaniu do innych producentów samochodów, którzy w tamtym czasie stosowali głównie okrągłe lub poziome jednostki. Model 300 SE zrezygnował z zawieszenia pneumatycznego z poprzedniego modelu, ale posiadał system hydropneumatyczny, który kompensował tylną oś, utrzymując stały poziom samochodu, niezależnie od dodatkowego obciążenia.

W 1966 roku wprowadzono model 300 SEL, wydłużoną wersję 300 SE. Dodatkowe 100 mm (4”) rozstawu osi wykorzystano do zwiększenia miejsca na nogi pasażerów z tyłu. W porównaniu do swoich „rodzeństw”, ta wersja była wyposażona w zawieszenie pneumatyczne. Podczas gdy inne wersje miały oznaczenie kodowe W108, model 300 SEL nazwano W109, co odpowiadało przybliżonemu rozstawowi osi wynoszącemu 109” (2850 mm), w porównaniu do 108” (2750 mm) modeli W108. Początkowo numery związane były z pojemnością silnika, ale później Mercedes-Benz dodał konkretne liczby, takie jak 300 SEL 6.3 lub 4.5, które odpowiadały jednostkom o pojemności 6.3 litra i 4.5 litra, odpowiednio.