MERCEDES BENZ S-Klasse "Grosse Heckflosse" (W111/W112) 1959-1968

W sierpniu 1959 roku Mercedes-Benz zaprezentował swój nowy luksusowy model: model 220. To samochód zbudowany w amerykańskim stylu „fintail”, ale z niemiecką precyzją inżynieryjną.

Przejście do nadwozia w stylu „ponton”, z gładkimi błotnikami i drzwiami, kontynuowano w nowej generacji pojazdów z wyższej półki od Mercedes-Benz. Nowa gama została wprowadzona z silnikami sześciocylindrowymi i z hasłem: „Klasa sama w sobie”. Były one budowane na dwóch różnych podwoziach: W111 z 1959 roku oraz W112 z 1961 roku.

Z zewnątrz, krata była węższa od przedniego pasa. Obejmowała jedynie obszar chłodnicy. Wysokie i wąskie reflektory umieszczono z przodu błotników. W zależności od silnika, samochód miał więcej lub mniej chromowanych elementów. Z tyłu, światła tylne były zamontowane poziomo, mimo wysokich tylnych boków paneli ćwiartkowych w smukły ogon, co nadało samochodowi przydomek „fintail”. Pojazdy zbudowane na podwoziu W112 miały chromowany element na słupku C.

Wnętrze samochodu mogło pomieścić do pięciu osób na komfortowych fotelach z przodu oraz szerokiej ławce z tyłu. Skórzana tapicerka nie była standardem i większość samochodów była wyposażona w siedzenia z tkaniny. Dźwignia zmiany biegów była zamontowana na kolumnie. Zestaw wskaźników był wąski i wysoki.

Modele W111 i W112 były napędzane wyłącznie silnikami sześciocylindrowymi, o mocy od 95 KM do 160 KM. Silnik o pojemności 3.0 litra pochodził z modelu 300 d. W tamtych czasach „d” nie oznaczało diesela. Samochód był dostępny z 4-biegową skrzynią manualną, a od 1961 roku z 4-biegową automatyczną produkowaną przez Mercedes-Benz.