MERCEDES BENZ "Grosser Mercedes" Tourenwagen (W150) 1939-1943

Mercedes-Benz zaskoczył odwiedzających Międzynarodowe Targi Motoryzacyjne i Motocykli w Berlinie w 1938 roku, prezentując model 770, znany jako "Grand Mercedes".

Była to druga generacja "Grand Mercedes" i poprawiona pod każdym względem. Chassis zaprojektował Max Wagner, który stworzył słynne samochody wyścigowe Silver Arrows (W124 i W154). Wykorzystał swoje umiejętności i wiedzę z zakresu sportu motorowego, aby stworzyć cienkościenną ramę w kształcie owalu, która była lekka i mocna. Musiało tak być, ponieważ samochód był cięższy od niektórych ciężarówek.

Producent zbudował 88 sztuk modelu W150, z czego 46 to były otwarte wersje turystyczne. Ich wyróżniające się chłodnice i grube przednie zderzaki podkreślały moc i wielkość. Długi przód był flankowany po bokach przez zapasowe koła i wydłużone nadkola. Drzwi przednie miały zawiasy z tyłu, podczas gdy tylne były standardowe. Dzięki temu pasażer siedzący z przodu mógł szybko wysiąść i otworzyć tylne drzwi dla pasażerów siedzących z tyłu. Za kabiną producent dodał zakrzywioną, pionową klapę bagażnika.

Wewnątrz producent stworzył spersonalizowane wnętrze, dopasowane do każdego klienta. Ponieważ Mercedes-Benz nie produkował modelu 770 na tej samej linii montażowej co reszta gamy pojazdów, każde wnętrze było ręcznie wykonane. Używane materiały to głównie skóra i forniry drewniane. Z przodu zainstalowano panel wskaźników na środku deski rozdzielczej.

Mercedes-Benz stworzył unikalne podwozie i układ napędowy dla modelu 770. Jego silnik z doładowaniem o pojemności 7,7 litra miał wyższy stopień kompresji, co prowadziło do łącznej mocy 230 KM. Napęd przekazywany był na tylne koła za pomocą pięciobiegowej skrzyni manualnej. Warto pamiętać, że w tamtych czasach niektóre samochody miały tylko trzy biegi. Przednie zawieszenie niezależne i tylna oś DeDion zapewniały komfort jazdy i lepsze prowadzenie.