MERCEDES BENZ G5 (W152) 1937-1941

Poprzednik G5, Mercedes 170VL (W139), był modelem, który nie odniósł sukcesu, dlatego Mercedes zdecydował się na rozwój G5. G5, znany również jako W152, był pojazdem terenowym stworzonym z myślą o celach wojskowych i cywilnych. Produkcję rozpoczęto w 1937 roku w Daimler-Benz.

Modernizacja obejmowała zwiększenie rozstawu osi oraz delikatnie zmodyfikowany design grilla. Samochód otrzymał silnik o pojemności 2006 cm³, rozwijający moc 45 KM, co pozwalało na osiągnięcie maksymalnej prędkości 85 km/h w normalnych warunkach. Przy wykorzystaniu napędu na wszystkie koła maksymalna prędkość wynosiła 30 km/h.

Napęd przekazywany był na wszystkie cztery koła przez 5-biegową skrzynię manualną. Samochód był wyposażony w hydrauliczne hamulce na wszystkich czterech kołach.

G5 był o 600 kg cięższy od swojego poprzednika i mógł przewozić tylko do 270 kg ładunku, zamiast 500 kg, które były dopuszczalne w starszych modelach.

Niestety, G5 nie odniósł sukcesu, jakiego się spodziewano, i nie wzbudził zainteresowania wojska, dlatego Mercedes zdecydował się zaprezentować go publicznie w 1938 roku.

Samochody mogły pomieścić od 4 do 5 pasażerów i były produkowane w różnych wersjach nadwozia, w zależności od specyfikacji zamawiającego. Cieszyły się popularnością porównywalną z G-Klasse, a specjalne modele G5 były dostępne pod różnymi nazwami, takimi jak typ Bergwacht (dla ratowników górskich), Kolonial (samochód kolonialny) i Jagdwagen (pojazd myśliwski). Produkowano również wersje wojskowe z wzmocnioną karoserią i zdejmowanymi stalowymi drzwiami.