MERCEDES BENZ 170 VK 1938-1942

170 VK był jedną z wersji modelu 170 V, auta oferowanego w wielu wariantach nadwozia, od terenowego roadstera po furgon dostawczy.

Był zaprojektowany jako pojazd wojskowy.

W lutym 1936 roku Międzynarodowe Targi Motoryzacyjne i Motocyklowe w Berlinie zdominowane były przez temat "50 lat inżynierii motoryzacyjnej". Jak można się było spodziewać, Daimler-Benz zaprezentował się na tym historycznym wydarzeniu z wieloma eksponatami w sali sław. Co więcej, wraz z modelami 170 V, 170 H i 260 D, firma zaprezentowała również trzy nowe modele samochodów osobowych. "V" w nazwie modelu wskazywało, że silnik znajduje się z przodu. Na podstawie nowej serii V, niemiecki producent samochodów stworzył inne typy pojazdów o przeznaczeniu wojskowym, a VK był jednym z najbardziej udanych.

Oś pojazdu stanowił owalny, rurkowy szkielet w kształcie litery X, który był podobny do wersji H (z silnikami chłodzonymi powietrzem) oraz do modelu Kaffer (Beetle). Był wystarczająco wytrzymały, aby sprostać wymaganiom Kubbelwagen (pojazdów do trudnego terenu).

Wersja VK charakteryzowała się płaskimi powierzchniami i przekątnymi drzwiami. Było to pojazd, w którym design podporządkowany był funkcjom. Wyposażono go w punkty montażowe do karabinów maszynowych, krótkie zwisy oraz opony terenowe. Wyższy prześwit sprawiał, że był idealny do zastosowań wojskowych. Jedną z jego głównych zalet był system zawieszenia, z poprzecznymi sprężynami dla przednich kół oraz wahaczem z tyłu. Mechanizm kierowniczy typu ślimak i dźwignia czynił go bardzo niezawodnym w trudnych warunkach. Zbudowany był, aby pomieścić czterech w pełni wyposażonych żołnierzy. Długi przełożenie końcowe 4:125 sprawiało, że był dobry w podjazdach i w trudnym terenie, ale ograniczało jego prędkość maksymalną. Model VK wyprodukowano w ilości 19075 sztuk.