LANCIA Gamma 1976-1980

Lancia wprowadziła model Gamma w 1976 roku jako flagową propozycję w desperackiej próbie przetrwania na rynku, który coraz bardziej zwracał uwagę na efektywność paliwową, a coraz mniej na właściwości jezdne.

Włoski producent samochodów był już w rękach Fiata, ale nadal starał się produkować auta na swój sposób. Do pewnego momentu, Fiat był z tym w porządku. Jednak nie mógł pozwolić Lancia na budowanie pojazdów, które mogłyby konkurować z innymi Fiatami na rynku. Dlatego Lancia rozwijała swoje samochody executive sedany (noszące nazwę Berlina) w formie fastbacków, podczas gdy Fiat produkował sedany i kombi.

Lancia zatrudniła studio Pininfarina do zaprojektowania swojego modelu Gamma, a znany projektant sprawił, że samochód przypominał sportowy model. Jego niski przód i nachylona szyba nie wyglądały jak zwykły rodzinny sedan. Tył w stylu fastback przypominał Citroena DS. Z przodu Gamma miała dwa podwójne reflektory oraz chromowaną, pięciokątną listwę. Dziwnie małe logo Lancia znajdowało się w porównaniu do wielkości grilla. Chromowane klamki drzwi, zlicowane z karoserią, zostały zaprojektowane z myślą o aerodynamice i zmniejszeniu hałasu wiatru po bokach.

Wnętrze Gamma było bardzo przestronne, a deska rozdzielcza dodatkowo potęgowała wrażenie przestronności dzięki swoim płaskim powierzchniom i nachylonej paneli. Zestaw wskaźników był kwadratowy i uniesiony nad centralnym panelem, a jego krawędzie rozciągały się w stronę zewnętrznej strony samochodu, obok strefy kierowcy. Zawierał stereofoniczny sprzęt audio oraz jednostkę klimatyzacyjną, a sam zestaw wskaźników był wypełniony dwoma dużymi wskaźnikami i czterema manometrami.

Pod maską silniki typu flat-four oferowane przez Lancię nie były tak płynne jak V-6 lub V-8, które oferowali główni konkurenci. Mimo to udało się jej przetrwać na rynku do 1984 roku, kiedy została zastąpiona przez model Thema.