LAMBORGHINI Espada 1968-1976

Włoski Rolls Royce tamtych czasów, Lamborghini Espada, był pojazdem, który można kochać lub nienawidzieć.

Zaprezentowane w 1968 roku, Espada było najszybszym i najbardziej udanym samochodem Lamborghini dla czterech osób, produkowanym do połowy lat 70. Nazwa grand tourera nawiązywała do hiszpańskiego miecza używanego przez torreadorów na arenie.

Jego charakterystyczny design zewnętrzny stworzył Marcello Gandini z Bertone, ten sam projektant, który zaprojektował Lamborghini Miura i Countach. Gandini wykorzystał wzory Marzala i Jaguara Pirana do stworzenia Espady. Choć Marzal miał drzwi typu gullwing wykonane w całości ze szkła, ten pomysł porzucono w przypadku Espady ze względu na wagę i skomplikowaną konstrukcję. Również koncepcja silnika umieszczonego z tyłu została porzucona, a Espada wyposażona była w silnik z przodu.

Lamborghini Espada miało odważny design, charakterystyczny raczej dla samochodów koncepcyjnych niż seryjnych, ale Lamborghini miało odwagę to zrobić.

Wnętrze Espady bardzo przypominało Marzala. Co najważniejsze, biorąc pod uwagę, że był to pierwszy czteromiejscowy model firmy, tylna kanapa była niezwykle dobrze wykonana.

Stylowe wnętrze zostało wykończone skórzaną tapicerką, drewnianymi elementami oraz drewnianą kierownicą, a także prostymi i łatwymi do odczytania wskaźnikami oraz intuicyjnie rozmieszczonymi kontrolkami.

W pierwszej serii produkowanej do 1970 roku, Espada była wyposażona w silnik V12 (jak wszystkie Lamborghini w tym czasie), 3.9-litrową jednostkę, która generowała 325 koni mechanicznych. Na początku miał manualną skrzynię biegów, ale później oferowano także automatyczną.

 Lamborghini Espada to luksusowy samochód turystyczny, który był produkowany przez włoskiego producenta Lamborghini w latach 1968-1978.

Opierał się na modelu Marzal, zaprezentowanym na targach motoryzacyjnych w Genewie w 1967 roku, oraz na Bertone Pirana, która była radykalnie przekształconą wersją Jaguara E-type. Miał wypełnić lukę w ofercie Lamborghini, która już zawierała modele 400GT i Miura. Wyprodukowano 1217 sztuk, co czyniło go najpopularniejszym modelem Lamborghini w tamtym czasie.

Samochód został zaprojektowany przez Giorgetto Giugiaro z Italdesign, tuż przed tym, jak w 1971 roku stworzył Volkswagena Passata. Stylowo, Espada jest bezpośrednim poprzednikiem Passata, a Passat można postrzegać jako rodzinny sedan i wersję fastback Espady z perspektywy designu.

Espada pierwotnie była wyposażona w silnik V12 o pojemności 4 litrów i mocy 325 KM, miała w pełni niezależne zawieszenie oraz hamulce tarczowe na czterech kołach. Większość skrzyń biegów była manualna, a Espada wprowadziła także jedną z pierwszych automatycznych skrzyń biegów, zdolną do wchłaniania momentu obrotowego dużego sportowego silnika V-12. Charakteryzowała się nietypowym przełożeniem, mającym 3 biegi: jazda, 1 i wsteczny.

W trakcie 10-letniej produkcji samochód przeszedł kilka zmian, a powstały trzy różne modele. Były to S1 (1968-1970), S2 (1970-1972) i S3 (1972-1978). Każdy z modeli wprowadzał poprawę mocy silnika, ale tylko drobne detale zmieniały się w kwestii designu zewnętrznego. Wnętrze ulegało znacznym zmianom między każdym modelem. W modelu S2 zainstalowano całkowicie nową deskę rozdzielczą i kierownicę, a wnętrze ponownie zmodernizowano w S3. W 1970 roku oferowano wspomaganie kierownicy jako opcję, a w 1974 roku wprowadzono także automatyczną skrzynię biegów. W 1976 roku zainstalowano zderzaki przeciwwstrząsowe, aby spełnić amerykańskie normy bezpieczeństwa, a niektórzy uważają, że samochody produkowane z nimi to model S4, choć Lamborghini oficjalnie nie zmieniło tej nazwy. Pod koniec życia Espady Bertone zaprojektował prototyp czterodrzwiowy, który nigdy nie wszedł do produkcji.

W 1999 roku pojawiły się plotki o nowej wersji Espady, jednak w tym czasie Lamborghini chciało skupić się na następcy Diabła, więc idea ta nie doczekała się realizacji, poza kilkoma rysunkami.