LAMBORGHINI 400 GT 1965-1968

Lamborghini wprowadziło model 350 GT w 1965 roku, a w tym samym roku zaproponowało go z większym silnikiem, przemianowanym na 400.

Głównym celem Ferruccio Lamborghini było pokonanie Enzo Ferrariego w jego własnej grze, ale musiał zacząć od czegoś. 350 GT było tym "czymś". W przeciwieństwie do Ferrariego, nie rozumiał, że nowy silnik wymaga innej karoserii, zwłaszcza że 350 GT był zupełnie nowym modelem.

Karoseria Touring zaprojektowała auto z długą maską, ale zepsuli to nijaką parą podwójnych świateł. Dzięki temu mogli obniżyć środkowy przedni sekcję. Grille samochodu umieszczono niżej, flankując go chromowanymi zderzakami. Krótka kabina miała nachyloną i zakrzywioną szybę oraz pochyloną tylną część. Chociaż budowniczy nadwozia nadał samochodowi wygląd GT, napęd przekształcił go w superauto tamtych czasów.

Wnętrze samochodu wyposażono w masywną deskę rozdzielczą z centralnym panelem rozciągającym się w kierunku konsoli środkowej. Było to nietypowe jak na pojazd z tamtych czasów. Trzypłatowe koło kierownicy miało w środku logo szalejącego byka Lamborghini. Producent zamontował z tyłu ławkę dla dwóch osób, ale nie zapewniała zbyt wiele miejsca na nogi.

Pod maską model 350/400 miał silnik V-8 zasilany sześcioma gaźnikami. Jego pojemność 4,0 litra zapewniała 320 KM, co w tamtych czasach było odpowiednie. Lamborghini połączył go z pięciobiegową manualną skrzynią biegów.