HONDA Prelude 1983-1987

Honda wprowadziła drugą generację modelu Prelude w 1983 roku, jako sportowy kompaktowy coupe, który był lepszy pod każdym względem od swojego poprzednika.

Kiedy Honda projektowała Prelude, stworzyła auto, które sprawdzało się jako codzienny środek transportu w tygodniu, a w weekendy stawało się sportowym coupe. To było niezwykłe, aby zobaczyć samochód, który był zarówno oszczędny na paliwie, jak i dobrze się sprawdzał na torze wyścigowym. Mimo to, auto spełniało oba te zadania z powodzeniem.

Ze swoimi wysuwanymi reflektorami i bardzo niską maską, Prelude prezentowało aerodynamiczny wygląd, mimo że miało kształt łopaty. Z przodu chromowana linia otaczająca przednią część auta przechodziła przez osłony reflektorów i kontynuowała wzdłuż boków, wokół sygnalizatorów kierunkowych zamontowanych na rogach. Długie drzwi miały uchwyty w kolorze nadwozia, co nie było wówczas zbyt powszechne. Lusterka drzwiowe były natomiast czarne. W 1986 roku Prelude przeszło niewielki lifting.

W środku zwinne coupe wyposażone było w sportowe fotele kubełkowe z wysokim bocznym wsparciem, które trzymały pasażerów na miejscu podczas szybkiego pokonywania zakrętów. Kanciasty kokpit posiadał panel wskaźników z dużymi tarczami prędkościomierza i obrotomierza oraz wskaźnikami paliwa i temperatury płynu chłodzącego w górnych rogach.

Jednak najważniejsza aktualizacja dotyczyła strony technicznej. Prelude miało przednie zawieszenie w układzie podwójnych wahaczy z nierównymi ramionami, co poprawiło prowadzenie samochodu. Honda twierdziła, że auto mogło znieść przeciążenie rzędu 0,83 g na płycie ślizgowej. Pod maską, w zależności od rynku, producent zainstalował szeroki wybór silników o mocy od 101 do 160 KM (tylko JDM). Większość wersji była wyposażona wyłącznie w pięciobiegową skrzynię manualną, ale niektóre były dostępne także z czterobiegową automatyczną.