HOLDEN Barina Sedan 2012-2018

Po kilku pokoleniach, kiedy wykorzystano platformę Opla/Vauxhalla dla swojego najmniejszego członka rodziny, Holden zbudował szóstą generację modelu Barina opartą na sedanach Chevrolet Aveo.

Kiedy GM przejęło resztki Daewoo, zyskało także nową platformę, która była niemal gotowa do uruchomienia na liniach montażowych. Był to samochód z segmentu małych aut, a amerykański producent wykorzystał go na kilku rynkach. W Australii powstała na jej podstawie szóstą generacja Holdena Bariny. Czterodrzwiowy sedan był przyzwoitym wyborem dla miejskiego środowiska.

Pierwotny projekt został podpisany przez Giorgetto Giugiaro i później wzbogacony przez dział stylizacji GM. Jego trójboksowy kształt sedana nie był częścią początkowego planu, ale dodanie bagażnika było rozsądnym pomysłem na konkretne rynki. W Australii był to po prostu kolejny ekonomiczny model na kółkach. Przód Bariny charakteryzował się czterema okrągłymi reflektorami, które nadawały agresywny wygląd razem z kwadratową osłoną chłodnicy między nimi. Na dolnej części zderzaka producent zamontował dodatkową kratkę. Z boku, Barina miała rzeźbione panele drzwiowe z rosnącą linią, która przechodziła przez oba boczne drzwi w kierunku tylnych nadkoli. Z tyłu, światła tylne były duże w porównaniu do ogólnych rozmiarów samochodu.

Wnętrze Bariny oferowało wystarczająco miejsca dla czterech dorosłych lub pięciu, jeśli pasażerowie z tyłu nie mieli nic przeciwko ciasnocie. Zestaw wskaźników był taki sam jak w Chevrolet Spark, z dużą tarczą dla obrotomierza i bocznym wyświetlaczem LCD dla innych informacji, w tym prędkości. Bagażnik pomieścił do 502 litrów (17,7 stóp sześciennych) bagażu.

Silniki oferowane w Barinie zaczynały się od małej, oszczędnej jednostki benzynowej o pojemności 1,2 litra, która miała moc 75 KM, do wersji topowej 1,6-litrowej, oferującej 115 KM. Dostępny był również silnik turbo-diesel 1,3 litra w dwóch wersjach mocy.