FIAT X1/9 1972-1989

Był to wyjątkowy Fiat, zaprojektowany z myślą o pasjonatach motoryzacji, łączący sportowe osiągi z przyjemnością jazdy, z silnikiem umieszczonym w tylnej części oraz napędem na tylne koła, który rozpalał wyobraźnię entuzjastów samochodów.

Na początku lat 70. tylko nieliczne supersamochody miały silniki umieszczone między siedzeniami a tylnymi kołami. Fiat jednak uznał, że jeśli ten przepis sprawdza się w ich przypadku, to będzie dobrze funkcjonować również w pojeździe przeznaczonym na rynek masowy, jakim był X1/9. Dla tamtych czasów był to prawdziwy koncept, który zjeżdżał taśmą produkcyjną.

Bertone zaprojektował pojazd o kształcie klina jako targa, z demontowanym dachem. Zastosowano w nim arch bezpieczeństwa za kabiną, nad płaskim tyłem samochodu. W wersji na rynek europejski zderzaki wykonano z gumy, które ładnie owijały przód i tył. W wersji na rynek amerykański producent musiał zamontować większe zderzaki z chromowanymi elementami, co wprowadziło grubsze części gumowe, aby spełnić normy bezpieczeństwa, co jednak zepsuło wizerunek roadstera.

We wnętrzu było miejsce dla dwóch pasażerów, co było odpowiednie dla osób o przeciętnym wzroście, ale uznawane było za małe dla wyższych. Dlatego Bertone zmodyfikował podłogę pojazdu i wprowadził wersję z większą ilością miejsca na nogi po 1982 roku. Dwa kubełkowe fotele były standardowo wyposażone i pokryte sztuczną skórą, zwaną skaj.

Pod maską, Fiat X1/9 miał silnik o pojemności 1,3 litra, znany z Fiata 128, współpracujący z 4-biegową skrzynią manualną. Był to silnik oszczędny, ale ledwie osiągał prędkość 105 mph (170 kph). W 1979 roku Fiat wprowadził nowy silnik o pojemności 1,5 litra, współpracujący z 5-biegową skrzynią manualną, który pozwalał sprytnemu roadsterowi osiągać prędkość 112 mph (180 kph). Nie była to duża poprawa, ale dzięki tej 5-biegowej skrzyni było zdecydowanie lepiej.