FIAT 527 1934-1936

Fiat wyprodukował około 1000 egzemplarzy tego luksusowego limuzyny. Samochód był przeznaczony dla wyższej klasy i stanowił większą wersję Fiata Ardita, ale z silnikiem sześciocylindrowym pod maską.

Wysoki i długi pojazd oferowany był w kilku wersjach nadwozia, z których niektóre budowali niezależni karoserzy. W wersji limuzyny zaprojektowanej przez Fiata było miejsce dla siedmiu pasażerów. Wysoki przedział silnikowy, który zaczynał się nad przednimi kołami oraz długie nadkola nadawały samochodowi elegancki wygląd. W wersji pięcioosobowej linia dachu kończyła się nad tylną osią, podczas gdy limuzyna miała słupek D i dodatkowy rząd bocznych okien.

Wnętrze było starannie wykończone skórą i drewnem, oferując maksymalny komfort i elegancję jak na tamte czasy. Dzięki dużemu rozstawowi osi zapewniało dobre warunki podróży dla pasażerów oraz łatwy dostęp dzięki tylnym drzwiom otwieranym do tyłu.

W przeciwieństwie do Fiata Ardita, napędzanego silnikiem czterocylindrowym, model 527 (znany również jako Ardita 2500) był wyposażony w sześciocylindrowy silnik benzynowy z gaźnikiem dolotowym, synchronizowaną czterobiegową skrzynię biegów oraz koła o średnicy 17”, zarówno szprychowe, jak i pełne. Posiadał hydrauliczne hamulce, które często były podatne na awarie. Niezwykłą opcją jak na tamte czasy był wybór głowicy cylindrów, która mogła być wykonana z żeliwa lub lekkiego stopu, co wpłynęło na różnicę mocy silnika, z 55 KM na 60 KM.