FIAT 519 S 1922-1924

Fiat w 1922 roku zaproponował sportową wersję modelu 519. Była lżejsza, szybsza i stworzona dla tych, którzy poszukiwali więcej emocji na drodze.

Model 519 S oferował więcej niż tylko miejsce dla czterech osób i cztery drzwi. Pomimo swojej torpedowej sylwetki zaprojektowanej przez Carozzeria Fiat, był odpowiednikiem nowoczesnego kabrioletu GT z łatwiejszym dostępem do tylnych siedzeń. Jego wypukłe boki i wklęsły tył nadawały mu aerodynamiczny kształt, co sprzyjało osiąganiu wyższych prędkości.

W latach 20. samochody wyglądały bardzo podobnie do siebie, ale Fiat starał się wprowadzać różnice. Zastosował radiator w kształcie litery V zamiast już ugruntowanych prostokątnych. Co więcej, centralna część chłodnicy była przesunięta do przodu niczym strzała. Zapasowe koła umieszczone były na progach, za przednimi błotnikami. Nietypowym kształtem jak na tamte czasy była szyba przednia, która była podzielona na dwie części, z centralnym słupkiem przesuniętym do przodu, a obie strony były lekko nachylone.

Fiat zadbał o wysoką jakość materiałów wewnętrznych. Samochód był oferowany z skórzaną tapicerką, jedwabiem lub materiałowymi siedzeniami. Pomimo krótszego rozstawu osi w porównaniu do zwykłego modelu 519, wersja S zapewniała wystarczającą przestrzeń wewnętrzną i dużo miejsca na głowę, szczególnie przy opuszczonym dachu z płótna.

Największą ulepszeniem technicznym było wprowadzenie układu hamulcowego na pedały dla całej gamy modeli. Inżynierowie Fiata poprawili również silnik. Posiadał on jednostkę rzędową z sześcioma cylindrami i zaworami w głowicy, podczas gdy inni producenci samochodów nadal korzystali z systemu zaworów bocznych. Silnik był sparowany z czterobiegową skrzynią manualną.