FIAT 519 Coupe 1922-1924

Fiat ulepszył model 519 w porównaniu do swojego poprzednika, Typo 3. Jak na tamte czasy przystało, oferował go w różnych wersjach, w tym jako same podwozie.

Wzrastało zapotrzebowanie na lepsze samochody, a Fiat starał się zachować przewagę na swoim rynku. Opracował model 519, który sprzedawano jako limuzynę, sedan, roadster lub Coupe de Ville. Inżynierowie stworzyli nowe silniki i technologie, które miały sprawić, że prowadzenie tych samochodów będzie łatwiejsze niż w innych markach. Jednak 519 nie odniósł sukcesu, na który firma liczyła.

W latach 20. samochody wyglądały bardzo podobnie do siebie, ale Fiat starał się wprowadzać różnice. Zastosował chłodnicę w kształcie litery V, zamiast już ugruntowanych prostokątnych. Umieścił zapasowe koła na błotnikach, za przednimi kołami, i zbudował nadwozie z prostokątnymi i płaskimi elementami. Coupe, czyli Coupe de Ville, było tak skonstruowane, aby ważni pasażerowie nie byli słyszalni przez kierowcę, oddzieleni od niego szklaną ścianką, a nad nimi nie było dachu.

Fiat starannie dobierał materiały do wykończenia wnętrza. Oferował samochód z skórzaną tapicerką, jedwabnymi lub materiałowymi siedzeniami.

Największym ulepszeniem w części technicznej było wprowadzenie hamulców bębnowych w wersji z wspomaganiem w całej gamie modeli. Inżynierowie Fiata zmodernizowali również silnik. Zainstalowano jednostkę sześciocylindrową w układzie rzędowym z zaworami w głowicy, podczas gdy inni producenci wciąż korzystali z systemu bocznych zaworów. Był on połączony z czterobiegową skrzynią manualną.