FIAT 507 1926-1927

Fiat zyskał już pewien szacunek na rynku europejskim i był absolutnym liderem sprzedaży w Italii.

Różne marki samochodów rozpoczęły produkcję cywilnych pojazdów potrzebnych do odbudowy po wojnie. Fiat, jako jedna z najważniejszych grup przemysłowych we Włoszech, wprowadził model 505 w 1919 roku. Od razu stał się hitem, ponieważ istniało zapotrzebowanie na transport. Główne problemy dotyczyły hamulców i zawieszenia, które często psuły się na złych drogach. W 1926 roku Fiat rozwiązał te problemy, instalując lepsze zawieszenie i hamulce w nowych modelach 507.

Samochód był dostępny w różnych wariantach, a także jako sam szkielet, dzięki czemu właściciel mógł zamówić karoserię od różnych dostawców. Jego platforma była wykorzystywana do produkcji ambulansów, ciężarówek, autobusów, radiowozów i furgonetek. Dla użytkowników cywilnych producent oferował zamknięte karoserie z sztywnymi panelami, drzwiami i oknami. Dostępna była również wersja bez dachu.

Silnik modelu 507 był przejęty z 505, ale udoskonalony. Miał pojemność 2,3 litra, ale dysponował mocą 35 KM zamiast 30 KM jak 505. Skrzynia biegów była 4-biegowa manualna.

Komercyjny sukces modelu 507 był ograniczony, ponieważ znajdował się pomiędzy tańszym modelem 505 a luksusowym 520, produkowanym w tym samym czasie. Z tego powodu model 507 sprzedano tylko w 3700 egzemplarzach, w porównaniu do 30 000 sztuk modelu 505 i 20 000 sztuk modelu 520. Cena 507 była zbyt wysoka dla mas, a oferowane funkcje były zbyt ubogie dla klientów z wyższej klasy.