FERRARI Testarossa 1984-1991

Ferrari Testarossa to jeden z najbardziej ikonicznych modeli stworzonych przez włoskiego producenta samochodów, legendarny pojazd ze względu na skomplikowany design i nietypowy silnik.

Ferrari użyło nazwy Testarossa (czerwony łeb) dla pojazdów z dwoma wałkami rozrządu umieszczonymi na górze. Z biegiem czasu, ten szczegół techniczny stał się na tyle powszechny, że przestał być odnotowywany. W 1984 roku, gdy samochód został wprowadzony na rynek, wciąż było to wielkie osiągnięcie. Dla tego silnika Pininfarina stworzyła specjalną karoserię.

Testarossa była natychmiast rozpoznawalna dzięki bocznym wlotom powietrza do silnika. Długie szczeliny, które kontynuowano na panelach drzwi, kierowały powietrze do chłodnic, aby schłodzić silnik. Jednak więcej niż ich funkcjonalna wartość, ich wygląd był jeszcze ważniejszy i nadawał samochodowi specyficzną sylwetkę. Z przodu, chowane reflektory i czarny grill w dolnej części zderzaka były charakterystycznymi cechami auta. Z tyłu, Pininfarina zainstalowała światła tylne za czarnym grillem z poziomymi szczelinami. W przeciwieństwie do wielu innych Ferrari, światła tylne Testarossy były duże i kwadratowe.

W środku projektant użył skóry do większości paneli. Skórą obłożono panele drzwi, deskę rozdzielczą, osłony przeciwsłoneczne oraz podsufitkę, z wyjątkiem kubełkowych foteli. Dźwignia zmiany biegów wystawała z podłogi, bez odpowiedniej konsoli środkowej, która by ją otaczała. Mała kieszeń na drobiazgi znalazła swoje miejsce pomiędzy pasażerami.

Silnik typu boxer-12 był oparty na jednostce z Formuły 1 z 1975 roku. Jego architektura pozwoliła na uzyskanie bardzo niskiego środka ciężkości, co zwiększało prędkość pokonywania zakrętów. Był połączony z standardową 5-biegową manualną skrzynią biegów.