FERRARI Mondial Quattrovalvole 1982-1985

Choć nie był to najbardziej udany model w ofercie Ferrari, Mondial zdołał pozostać na liniach montażowych przez ponad dekadę, od 1980 do 1993 roku, w różnych wersjach.

Najbardziej udana wersja Mondiala została wprowadzona w 1982 roku i nosiła nazwę Quattrovalvole (cztery zawory). W tamtych czasach system czterech zaworów na cylinder był na tyle nowatorski, że tylko pojazdy o wysokich osiągach i niektóre sportowe samochody premium były w niego wyposażane. Jednak korzyści płynące z tego systemu były oczywiste.

Ferrari zdecydowało się współpracować z Pininfariną przy projektowaniu samochodu, który dostarczył mu stalową ramę przestrzenną. To doprowadziło do pewnych problemów związanych z ograniczeniami projektowymi, które z wdziękiem pokonał młody Pierangelo Andreani. Z przodu, Mondial Quattrovalvole miał nietypowy grill na masce (który tak naprawdę był bagażnikiem). Wysuwane reflektory były wówczas nowym trendem i nadawały samochodom smuklejszy wygląd. Dodatkowo, projektant zamontował parę świateł parkingowych i kierunkowskazów na przednim zderzaku, a także dodał drugi grill na zderzaku. Z boku, samochód z silnikiem umieszczonym w środku przypominał raczej sedan, z pochyloną do przodu tylną szybą, która była bardziej pochylona niż przednia szyba. Bocznych wlotów powietrza używano do zasilania silnika, podczas gdy z tyłu grille były potrzebne, aby umożliwić wydostawanie się gorącego powietrza.

W środku, Mondial miał układ czteroosobowy, chociaż z tyłu ledwo było miejsca dla dorosłych. Mimo to, Ferrari stworzyło luksusową kabinę, z skórą na wszystkim, od przednich kubełków po tapicerki drzwi i panel deski rozdzielczej. Na przednim siedzeniu pasażera zamontowano chromowaną tabliczkę quattrovalvole.

Pod maską, silnik V8 o pojemności 3,0 litra wyposażony był w system podwójnych wałków rozrządu. Dzięki temu silnik generował 237 KM (240 PS), co było szanowną mocą jak na tamte czasy. Moc była przekazywana na tylne koła za pośrednictwem pięciobiegowej skrzyni manualnej.