FERRARI 125 S 1947-1947

Ten samochód zapoczątkował wszystko w Maranello, w fabryce, która została zbombardowana podczas II wojny światowej. To auto, które stało się fundamentem jednego z największych sportowych samochodów w historii: Ferrari 125 z 1947 roku oraz jego wyścigowego odpowiednika, 125 S.

Na progu II wojny światowej Enzo Ferrari był gotowy do rozpoczęcia produkcji samochodów, jednak miał umowę z byłym pracodawcą, Alfa Romeo, która zabraniała mu umieszczania swojego nazwiska na samochodzie przez 5 lat, więc w 1940 roku zbudował Auto Avio Costruzioni 815. Wkrótce jednak wszystko zostało przerwane przez wojnę. W latach 1944 i 1945 fabryka została zbombardowana trzy razy. Enzo Ferrari i jego pracownicy przetrwali, a gdy tylko zaprowadzono pokój, zaczęli pracować nad nowym samochodem.

Pragnienie tworzenia samochodów sportowych nie opuściło Enzo. W 1947 roku świat zmagał się z odbudową, a większość producentów samochodów zaczęła pracować nad modelami ekonomicznymi. Jednak nie, Enzo zbudował 125. Wykorzystał swoje doświadczenie w wyścigach oraz produkcji Avio 815. Karoseria była roadsterem z otwartym dachem i dwoma miejscami.

Samochód miał ten sam rozstaw osi co Avio Costruzioni, ale z niezależnym zawieszeniem przednim z nierównymi ramionami podwójnymi. Z tyłu znajdował się sztywny most z sprężynami półeliptycznymi, amortyzatorami oraz stabilizatorem.

Pod maską silnik miał tę samą pojemność 1,5 litra co Avio 815, ale był całkowicie nowy. Była to jednostka V12, która osiągała prawie 80 KM na litr bez wsparcia turbosprężarki. To była bardzo wysoka wartość jak na tamte czasy. Mógł zbudować tylko dwa samochody: 125 i 125 S. Ten drugi wziął udział w wyścigu dwa tygodnie po wyprodukowaniu, ale przegrał z powodu awarii pompy paliwowej.