DAIHATSU Cuore 2007-Present

Daihatsu skupiał się głównie na klientach potrzebujących taniego, niezawodnego samochodu, który bez stresu przewiezie ich z punktu A do B, a przy tym charakteryzuje się imponującą efektywnością paliwową.

Daihatsu był dużym producentem samochodów, który dzielił niektóre części lub modele z Toyotą lub Subaru. Linia Cuore (serce po włosku) została wprowadzona na rynek w 1980 roku, a do 2007 roku osiągnęła już siódmą generację.

Z perspektywy designu trudno zrozumieć, dlaczego tak dobry samochód spotkał się z tak marnym traktowaniem ze strony działu projektowego. Choć wyglądał lepiej niż jego poprzednik, nadal był przeciętny w oczach Europejczyków. Zderzak był wysoki, a niewielkie wcięcia u góry i na dole grilla nie robiły zbyt dobrego wrażenia. Dzięki krótkiemu przodowi i wysokiej sylwetce, przypominał raczej pojazd kei-car niż europejski supermini. Mimo krótkiej długości, Cuore miał cztery drzwi. Z tyłu, obok klapy bagażnika, Daihatsu zamontował pionowe światła tylne, aby były chronione na parkingu.

Wnętrze było proste, z szarym kokpitem od góry do dołu i od lewej do prawej. Na środkowej konsoli, na dole, znajdowały się trzy pokrętła do jednostki HVAC. U góry konsoli umieszczono radioodtwarzacz CD z AM/FM. Pomimo inteligentnego układu, użyte materiały wyglądały na tanie, ale jednocześnie niezawodne.

Dzięki wysokiej pozycji siedzenia, Cuore oferował dobrą przestrzeń na nogi nawet dla pasażerów tylnych siedzeń. Istniał trik z ławką, która mogła przesuwać się w przód i w tył, aby poprawić przestrzeń na kolana z tyłu lub zwiększyć pojemność bagażnika.

Daihatsu oferował tylko jedną opcję silnikową dla Cuore. Był to silnik trzy cylindrowy, który osiągał prędkość 150 km/h (93 mph).