CADILLAC Runabout 1903-1904

Po tym, jak Henry Ford ponownie nie odniósł sukcesu w branży motoryzacyjnej i sprzedał swoją drugą fabrykę Henry'emu Lelandowi, ten ostatni założył firmę Cadillac Motor Company, a Runabout znalazł się wśród jej pierwszych pojazdów.

Choć nie był pierwszym autem, był pierwszym, który mógł pomieścić do czterech osób. Lekki, otwarty Runabout został zaprezentowany na Targach Motoryzacyjnych w Nowym Jorku w 1903 roku, a wszystkie trzy samochody wystawione przez Leland'a sprzedały się błyskawicznie. W zaledwie kilka dni młody producent samochodów otrzymał zamówienia na kolejne 2,286 pojazdów z zadatkiem w wysokości 10 dolarów. Leland oferował Runabout w trzech wersjach. Podstawowy model miał dwa miejsca i długą, nachyloną deskę z tyłu, wersję na cztery miejsca oraz opcję na pokrywę bagażnika. Te dwie ostatnie były również znane jako Cadillac Tonneau.

Cadillac był daleki od luksusowej marki, jaką stał się później, ale miał swoje atuty. Był starannie wykonany z drewna, metalu i mosiądzu. Jego lampy oxyacetylowe znajdowały się na górnej stronie stromej przedniej deski. Koła artyleryjskie (koła z drewnianymi szprychami i gumowymi opaskami) zapewniały pewien komfort. Wersja dwuosobowa miała długi, opadający tył, który zasłaniał silnik i skrzynię biegów z boków.

Obie wersje miały strefę pasażerską z fotelami pokrytymi skórą. Przednia ławka była dostępna przez dwa boczne wcięcia, bez drzwi. Jako opcję producent oferował dodatkową ławkę z tyłu z dwoma dodatkowymi wejściami. Ta opcja kosztowała 100 dolarów ponad podstawową cenę 750 dolarów za wersję dwuosobową. Klienci musieli również zapłacić za zdejmowany dach z tkaniny.

Silnik został opracowany przez Henry'ego Leland'a i miał jeden cylinder skierowany do przodu. Miał moc dziesięciu koni mechanicznych (7 kW) i przekazywał swoją moc na tylne koła za pomocą napędu łańcuchowego i dwubiegowej skrzyni manualnej.