BUICK Model 26 1911

Choć większość części była wspólna z modelem Buick 27, model 26 uznawany był za sportową wersję swojego czterodrzwiowego brata torpedy.

W 1904 roku Buick zdobył swoją pierwszą medal w zawodach wspinaczkowych, które odbyły się w weekend Święta Dziękczynienia, a później firma stworzyła zespół wyścigowy z Louisem Chevrolet na czołowej pozycji jako jednym z kierowców. W latach 1909-1910 zespół ten zdobył ponad 500 trofeów w całym kraju. Warto wspomnieć, że Louis Chevrolet wygrał pierwszy wyścig, który odbył się w sierpniu 1909 roku na torze Indianapolis Motor Speedway. Z tak chwalebnym dziedzictwem, producent samochodów miał wszelkie powody, aby wprowadzić do swojej oferty samochód sportowy. I takim właśnie pojazdem był model 26.

Samochód zbudowano na skróconym podwoziu modelu 27, a jego silnik i delikatne przednie błotniki były identyczne. W przeciwieństwie do modelu 27, model 26 nie miał żadnych drzwi. Był to dwuosobowy pojazd z zbiornikiem paliwa umieszczonym za pasażerami. Tylna błotnik zaczynał się od wycięcia wejścia i był nachylony w górę nad tylnymi kołami.

Mimo że był roadsterem, Buick uważał, że powinien być wykończony drogimi materiałami. Wnętrze pokryte skórą oferowało wysoki komfort. Dla kierowcy Buick zainstalował prędkościomierz oraz drewnianą kierownicę z czterema szprychami.

W napędzie Buick zastosował silnik o pojemności 3,3 litra z układem zaworów umieszczonych w głowicy oraz zewnętrznymi popychaczami. Inżynierowie Buick połączyli go z 3-biegową skrzynią biegów oraz systemem mokrego sprzęgła wielotarczowego.