BENTLEY Continental T 1996-2002

Po zaskakującym debiucie Bentleya Continental R na Genewskim Salonie Samochodowym w 1991 roku, brytyjski producent samochodów został przytłoczony przez zamówienia. Pięć lat później wprowadzili dużą poprawę: Continental T.

Zanim Volkswagen przejął Bentleya, brytyjska firma desperacko starała się znaleźć sposób na budowanie własnych produktów i przestać być jedynie rebrendowanym Rolls-Royce'em. Continental R był prezentowany jako Rolls-Royce, ale finalny produkt to był Bentley, który w 1996 roku został ulepszony poprzez skrócenie rozstawu osi.

W porównaniu do Continental R, wersja T była krótsza o 120 mm (4.72”), podczas gdy wysokość i szerokość pozostały bez zmian. Cechowały ją cztery okrągłe reflektory z przodu, siatkowy grill oraz wąskie kierunkowskazy umieszczone w rogu nad zderzakiem. W odróżnieniu od wersji R, tylne okna były mniejsze z powodu krótszego rozstawu osi.

Wnętrze modelu T desperacko starało się przypominać stare, chwalebne Bentley'e z wyścigów. Projektanci umieścili aluminium na desce rozdzielczej i wzbogacili widok o wskaźniki i zegary, których nikt nie czytał. Regulowana kolumna kierownicza była przydatna podczas wsiadania i wysiadania z samochodu. W kabinie znajdowały się cztery miejsca, ale mimo długiego rozstawu osi wynoszącego 2962 mm (116.6”), nie było zbyt dużo miejsca na nogi z tyłu.

napędzany był legendarnym silnikiem V8 o pojemności 6,75 litra, wspomaganym przez dwa kolektory firmy Cosworth Engineering oraz dużą turbosprężarkę Garret. Był połączony z standardową, wytrzymałą, czterobiegową automatyczną skrzynią biegów produkcji General Motors. Kiedy zadebiutował w 1996 roku i został ulepszony w 1997 roku, był samochodem z największym momentem obrotowym na rynku.