ALFA ROMEO Sprint 1983-1989

Po wprowadzeniu modelu Alfa Sprint w 1976 roku, w 1983 roku włoski producent samochodów postanowił poprawić ten model. Niemieccy producenci samochodów zaczęli się odbudowywać i zwiększać swój udział w rynku segmentu sportowych kompaktów.

W 1983 roku model Alfa Romeo Alfasud zjechał z taśmy produkcyjnej, a jego miejsce zajął model Alfa 33. W związku z tym, Sprint, który opierał się na platformie Alfasud, musiał zostać dostosowany do udoskonalonej wersji Alfa 33, co prowadziło do kilku modyfikacji, takich jak przeniesienie przednich hamulców tarczowych z wnętrza na koła, tak jak w większości samochodów na rynku. Jedynym minusem było to, że tylne hamulce zostały zastąpione bębnami zamiast tarcz, które były montowane w modelu przed liftingiem.

Kształt pozostał ten sam, zaprojektowany przez Giorgetto Giugiaro, ale zaktualizowany o plastikowe zderzaki, które zostały wydłużone o przedni spojler. Zmieniono także grill, który miał mniejszy emblemat z przodu. Lusterka boczne zostały przekształcone, aby poprawić widoczność.

Wnętrze wyposażone było w standardowe fotele kubełkowe Recaro w wersji Quadrifoglio Verde (Cloverleaf). Pojawił się nowy zestaw wskaźników z nowymi tarczkami, ale informacje były takie same: prędkościomierz po lewej, obrotomierz po prawej, a w górno-środkowej pozycji temperatura płynu chłodzącego oraz poziom paliwa. Pomiędzy dwoma wskaźnikami umieszczono sześć dodatkowych lamp ostrzegawczych.

Z technicznego punktu widzenia, największą poprawą były silniki, w których wprowadzono wersję QV o mocy 105 KM. Silnik typu boxer zapewniał niski środek ciężkości, co gwarantowało dobrą prędkość pokonywania zakrętów. Dotychczasowa czterobiegowa skrzynia biegów została zastąpiona pięciobiegową. W 1987 roku wprowadzono jednostkę o pojemności 1,7 litra, która oferowała moc 118 KM, zastępując model o mocy 105 KM.