2005 Mercury Montego

Wprowadzony na rynek w lipcu 2004 roku jako model na rok 2005, Montego był wersją Mercury modelu Ford Five Hundred i stanowił luksusową wersję swojego bliźniaka z niebieskim znaczkiem.

Ford ściśle współpracował z Volvo przy rozwijaniu nowej platformy dla swoich pełnowymiarowych sedanów, odpowiedniej do zastosowania z napędem na przednie lub na wszystkie koła. To przyniosło ogromne korzyści dla Montego, który był lżejszy od większego Grand Marquise o 500 funtów (227 kg), mimo że był jedynie o 2 cale (5 cm) krótszy. Mimo to, samochód okazał się klapą i pozostawał na rynku przez prawie trzy lata. Ostatecznie, w kwietniu 2007 roku, producent postanowił zakończyć produkcję tego modelu z powodu słabej sprzedaży, która w szczytowym momencie wyniosła nieco ponad 27 000 sztuk w 2005 roku.

Wygląd Montego był imponujący, ponieważ był to najwyższy sedan Mercury w historii. Jego przednia część charakteryzowała się znanym grillem w kształcie wodospadu z chromowanymi pionowymi żebrami. Stylizacja w nowoczesnym wydaniu nie była szczególnie doceniana, ale była wystarczająca. Profil samochodu ukazywał kabinę wydłużoną poza tylną osią, z trzecim bocznym oknem za drzwiami. Z tyłu, producent zamontował trójkątne światła tylne, umieszczone w narożnikach.

Dzięki przestronnemu rozstawowi osi, Montego oferował przestronne wnętrze. Wysoki dach umożliwił producentowi zamontowanie tylnej kanapy na wyższym poziomie niż przednie siedzenia, w tzw. „teatralnym układzie siedzeń.” Takie rozwiązanie było konieczne z powodu komponentów tylnych osi. Dzięki oparciom tylnych siedzeń dzielonym w proporcji 60/40, właściciele mogli ładować przedmioty o długości do 10 stóp (3 m).

Jednak problem tkwił pod maską, gdzie producent uznał, że starszej generacji silnik V6 o pojemności 3,0 litrów powinien wystarczyć do napędzania pojazdu ważącego 1,7 tony. W wersji z napędem na przednie koła, Mercury zainstalował sześciobiegową automatyczną skrzynię biegów. W wersji z napędem na wszystkie koła, zastosowano bezstopniową skrzynię biegów (CVT), która rozprowadzała moment obrotowy na wszystkie koła.