2005 Holden Barina three-door

Oprócz pięciodrzwiowego hatchbacka oraz sedana, w 2005 roku Holden Barina był również dostępny jako sportowo wyglądający samochód trzydrzwiowy, który pozwalał młodym kierowcom na zakup nowego auta bez potrzeby wydawania fortuny.

Marka Holden wprowadziła nazwę Barina do swojego asortymentu w 1985 roku jako przerobioną wersję Suzuki Cultus. Cztery lata później pojawiła się druga generacja, która również była oparta na Suzu. Zaczynając od trzeciej wersji tego modelu, GM postanowił stworzyć własne produkty, więc zamiast pojazdu opartego na japońskim modelu, Barina stała się bliźniaczą wersją europejskiego Opla/Vauxhalla Corsa, wprowadzoną odpowiednio w 1994 i 2000 roku. Jednak po tym, jak GM odkupił pozostałości Daewoo Motors Co. w 2002 roku, zmienił strategię dotyczącą Bariny. Zamiast transportować auta z Hiszpanii, gdzie były produkowane, zaczęto je importować do Australii z Korei, co okazało się znacznie tańsze. W rezultacie piąta generacja najmniejszego modelu Holdena była w rzeczywistości przerobionym Daewoo Kalos, dostępnym jako sedan oraz hatchback z trzema lub pięcioma drzwiami. Podczas gdy wersje sedan i pięciodrzwiowe skierowane były do rodzin, model trzydrzwiowy miał na celu przyciągnięcie młodszych kierowców, którzy potrzebowali przystępnego cenowo środka transportu. Przepis na sukces zadziałał.

Trzydrzwiowy Holden Barina z 2005 roku dzielił przednią część nadwozia z pięciodrzwiowym odpowiednikiem. Posiadał kanciastą linię świateł, które otaczały jednorzędowy grill zintegrowany z górną częścią plastikowego zderzaka. Na dolnej części, producent stworzył wlot powietrza z dodatkowym wlotem w środku, flankingowanym przez parę wlotów powietrza z opcjonalnymi lampami przeciwmgielnymi. Dodatkowo, producent oferował mały spojler, który nadawał trzydrzwiowej Barinie bardziej agresywny wygląd.

Design autorstwa Giorgetto Giugiaro z firmy Italdesign sprawiał, że trzydrzwiowy Holden Barina z 2005 roku wyglądał bardziej elegancko niż większość jego konkurentów. Samochód miał kolorystycznie dopasowane klamki i lusterka. Ponadto, wznosząca się linia okien i rzeźbione długie drzwi nadawały mu sportowy charakter. GM wiedział, że młodych nabywców przyciągają sportowe hatchbacki, więc nawet jeśli Barina nie była takim samochodem, producent sprawił, że wyglądała na jeden z nich. Po pierwsze, zainstalowano poszerzone nadkola na obu osiach oraz progi boczne, a następnie dodano opcjonalne 15-calowe felgi aluminiowe, chociaż w bazowym modelu znajdowały się stalowe felgi tej samej wielkości. Z tyłu, GM umieścił kanciaste światła tylne na środkowej części słupków C, flankingując tylne drzwi. Na koniec, aby dodać sportowego charakteru, w 2005 roku Barina miała spojler dachowy umieszczony nad tylną szybą.

Natomiast wnętrze samochodu nie miało żadnych szczególnie luksusowych materiałów. Owalny kokpit wykonany był z twardego plastiku i miał przyjemny design. Posiadał centralny panel z parą okrągłych nawiewów u góry, a następnie stereo i panel sterowania klimatyzacją. Jednak klimatyzacja była opcjonalna. Przechodząc do konsoli centralnej, klienci znajdowali dźwignię zmiany biegów i hamulec ręczny. Z przodu, producent zainstalował kubełkowe fotele z delikatnym wsparciem oraz regulowanymi zagłówkami. Z tyłu, trzydrzwiowy Holden Barina z 2005 roku miał rozkładaną (60/40) kanapę, na której ledwie mieściły się dwie dorosłe osoby. Co ciekawe, tylne okna można było lekko otworzyć dzięki mechanizmowi wysuwania.

Pod maską, Holden Barina z 2005 roku był dostępny z 1,6-litrowym silnikiem benzynowym typu inline-four. Producent połączył go z pięciobiegową manualną skrzynią biegów, która przekazywała 103 KM (102 hp) na przednie koła. Ponieważ auto musiało utrzymać niską cenę, producent zachował wentylowane tarcze hamulcowe z przodu i bębny z tyłu z oryginalnego Daewoo Kalos.