2003 Mercedes-Benz E-Class Wagon (S211)

Mercedes-Benz wprowadził wersję kombi W211 klasy E niemal rok po premierze sedana, w międzyczasie starszy model E-Class T-Modell S210 pozostawał w produkcji. Oznaczony wewnętrznie kodem S211, model E-Class T-Modell (S211) z 2003 roku był dopiero trzecią generacją Mercedes-Benz, która oficjalnie nosiła nazwę E-Class.

Warto dodać, że model ten pochodził z długiej linii średniej wielkości kombi dla zamożnych klientów, które nosiły emblemat z trzema gwiazdami. Kontynuował tradycję oferowania największej przestrzeni bagażowej w swoim segmencie, co sprawiło, że wiele firm taksówkowych w Niemczech i innych krajach europejskich wybierało go jako pierwszy wybór do swojej floty ze względu na tę cechę.

Nie tylko kierowcy taksówek i ich klienci doceniali przestronność modelu w porównaniu do jego bezpośrednich rywali, takich jak BMW serii 5 E61 czy Audi A6 Avant C6. Dla lepszego zobrazowania, bagażnik miał pojemność wynoszącą nie mniej niż 691 litrów (24,4 stopy sześcienne), bez konieczności wykorzystywania całej wysokości wnętrza lub składania tylnych siedzeń.

Obok przestronnego wnętrza i bagażnika, klasa E S211, podobnie jak jej brat sedan, była także technologicznym osiągnięciem. Rozwój platformy, którą dzieliła z sedanem i pierwszą generacją CLS, kosztował nie mniej niż 2 miliardy euro (2,2 miliarda dolarów), a modele były w fazie przygotowań przez lata. Niektóre techniczne elementy wykorzystano również w Chryslerze 300, Dodge Charger, Challengerze i Magnum, z których niektóre były produkowane w jednym lub innym kształcie przez ponad dwie dekady.

Kilka technologicznych przełomów zadebiutowało w tym modelu, a najbardziej komentowanym była technologia SBC (Sensotronic Brake Control), unikalna innowacja w przemyśle motoryzacyjnym w tamtym czasie. Była to kombinacja technologii hamulców elektronicznych i tradycyjnego układu hamulcowego. Niestety, funkcjonowała jedynie jako innowacja, ponieważ system ten borykał się z ogromnymi problemami z niezawodnością i został wycofany, gdy klasa E otrzymała lifting w połowie cyklu produkcyjnego.

Pod względem designu, kombi E-Class S211 miało ewolucyjny wygląd w porównaniu do swojego „czterookiego” poprzednika. Przód zachował wygląd podwójnych reflektorów, ale stał się bardziej aerodynamiczny, podczas gdy projekt tylnych świateł był bardziej ewolucją niż rewolucją. Co więcej, miał podobny „profil trumny”, wygląd, który stał się tradycyjny dla kombi klasy E i przyczynił się do jego ogromnej przestronności.

Podobnie jak sedan klasy E, zewnętrzna i wewnętrzna część miała trzy linie wyposażenia o różnych wyglądach i standardowym wyposażeniu: Classic, Elegance i Avantgarde. Oprócz niefortunnego systemu SBC, model ten był także pierwszym kombi E-Class, które otrzymało zawieszenie pneumatyczne, chociaż kombi klasy E i jego poprzednicy mieli tylną samopoziomującą zawieszenie jako standard od lat 70-tych.

Pod maską dostępne były zarówno jednostki benzynowe, jak i dieslowe, od 1,8-litrowego silnika czterocylindrowego do 5,4-litrowego, doładowanego silnika V8 w wersji E 55 AMG, który był pierwszym w historii AMG kombi klasy E z prawie 500 końmi mechanicznymi prosto z fabryki. Zaawansowane funkcje bezpieczeństwa obejmowały adaptacyjny tempomat z automatycznym hamowaniem, system Pre-Safe, który potrafił przewidzieć kolizje, aktywne zagłówki minimalizujące ryzyko urazu szyi oraz do 11 poduszek powietrznych.