2003 Holden Ute VY

Holden wprowadził model Commodore Ute do swojej oferty w 2000 roku, a w 2002 roku australijski producent odświeżył gamę, wprowadzając znaczące zmiany zewnętrzne oraz ulepszone napędy, które oferowały lepsze osiągi w tym sportowym pojeździe użytkowym.

Z powodu pewnych regulacji technicznych, Australijczycy pragnący szybkich aut musieli znosić dotkliwe podatki. Jednak w przypadku pojazdów LCV sytuacja wyglądała inaczej. W efekcie Holden zaprezentował Commodore Ute w 2000 roku jako pickup, który dzielił podzespoły z modelem Statesman. Najmocniejsza wersja tego pojazdu miała silnik z Chevroleta Corvette, co pozwalało na przyspieszenie od zera do 100 km/h (0-62 mph) w mniej niż pięć sekund. Wkrótce auto stało się pożądane przez klientów z Australii i Nowej Zelandii. Dodatkowo, jeśli ktoś chciał przewieźć coś za kabiną, mógł to zrobić bez problemu, choć przedmioty musiały być krótkie, aby pokrywa ładowni mogła się zamknąć.

Model z 2000 roku miał takie same okrągłe reflektory, które odziedziczył po Commodore z 1997 roku, natomiast model Holden Ute z 2003 roku skorzystał z kanciastych reflektorów zaprojektowanych dla modelu VY Commodore, wprowadzonego pod koniec 2002 roku. Otaczał je gril o kształcie odwróconego pentagonu, w którym logo marki zajmowało centralne miejsce. Na zderzaku, producent umieścił odwrócone trapezoidalne wloty powietrza oraz parę bocznych otworów o kanciastym kształcie.

Do słupka B, model Holden Ute z 2003 roku dzielił panele nadwozia z gamą VY Commodore, z wyjątkiem kół w podstawowej wersji, które były stalowe, a nie aluminiowe. Osłony lusterka były czarne niezależnie od wersji, ale klamki były w kolorze nadwozia. W wersji SS producent dodał nowe zderzaki z dolnym spojlerem z przodu oraz okrągłymi światłami przeciwmgielnymi. Ta sama wersja miała również zestaw pięcioramiennych kół ze stopów lekkich z niskoprofilowymi oponami. Za kabiną Holden zainstalował pionowe tylne okno z funkcją odparowywania, a obszar ładowni był przykryty sztywną płytą z zawiasem z przodu. Z tyłu producent zamontował te same narożne światła tylnie, jak w Commodore Wagon, aby obniżyć koszty produkcji, ale klapa bagażnika między nimi była specyficzna dla Ute, a tylny zderzak był unikalny dla tej wersji użytkowej.

Holden Ute z 2003 roku miał kabinę przystosowaną dla dwóch dorosłych, z fotelami o wysokich bocznych podporach w wyższych wersjach oraz opcjonalną skórzaną tapicerką. Przed nimi znajdowało się nowe deska rozdzielcza z pochyloną konsolą środkową, która miała dwa prostokątne wloty na górze, za nimi znajdował się panel sterujący klimatyzacją i system audio Blaupunkt na dole. Kierownica o czterech ramionach została przeprojektowana na rok modelowy 2003 i miała przyciski do sterowania systemem multimedialnym, podczas gdy przyciski do obsługi komputera pokładowego znajdowały się po lewej stronie zestawu wskaźników. Kierowca miał przed sobą panel wskaźników przeniesiony z Commodore, z dużymi cyferblatami dla prędkościomierza i obrotomierza oraz mniejszymi wskaźnikami poziomu paliwa i temperatury płynu chłodzącego. Dodatkowo, mały wyświetlacz LCD umieszczony poniżej pokazywał stan licznika.

Chociaż był to pojazd użytkowy, Holden Ute z 2003 roku nie miał w ofercie żadnego silnika diesla. Zamiast tego producent oferował go z wyborem dwóch silników benzynowych. Podstawowa wersja miała silnik V6 o pojemności 3,6 litra, natomiast wyższa wersja otrzymała silnik o pojemności 5,7 litra, importowany z USA i dzielony z Corvette. Obie wersje mogły być wyposażone w sześciobiegową skrzynię manualną lub czterobiegową automatyczną. W przeciwieństwie do większości innych pickupów w Australii, Ute miał niezależne zawieszenie tylne oraz sprężyny śrubowe zamiast sztywnych osi z resorami płaskimi.