2003 Holden Rodeo Space Pickup

Trzecia i ostatnia generacja Holden Rodeo podążyła za tym samym schematem co jej poprzednicy, a dostępna była w szerokiej gamie nadwozi, od wersji z pojedynczą kabiną po Crew Pickup.

GM posiadał ponad 30 procent udziałów w Isuzu, gdy zdecydował się stworzyć średniej wielkości pickup, który sprzedawałby na całym świecie pod różnymi markami. W Australii oferował go jako Holden Rodeo, dostępnego w wielu konfiguracjach, z napędem na tylną oś lub 4WD, z trzema wariantami kabiny, zarówno jako pickup, jak i jako kabina-chassis. Pojazd z pojedynczą kabiną był preferowany przez osoby, które wykorzystywały go głównie w pracy, podczas gdy kabina wydłużona kierowała się do szerszej grupy klientów, zapewniając bardziej przestronne wnętrza i miejsca dla maksymalnie czterech osób. Mógł być nawet używany przez rodziny z małymi dziećmi. Dodatkowo, model 2003 Holden Rodeo Space Pickup charakteryzował się dłuższą skrzynią ładunkową niż jego czterodrzwiowy odpowiednik. Jednakże, pojazd ten był wersją z poprawionym oznaczeniem Isuzu Rodeo, którą GM wprowadził w 2002 roku w Tajlandii.

Na przedniej części, model 2003 Holden Rodeo Space Pickup zrobił wrażenie na swoich klientach odważnym nowym designem. Posiadał pionowe, kanciaste reflektory, co sprawiało, że pickup wyglądał wyżej, mimo że miał podobne rozmiary do głównych konkurentów. W zależności od wersji, producent zastosował czarny lub w kolorze nadwozia zintegrowany zderzak z tworzywa sztucznego. Dodatkowo, miał wyższy lub niższy prześwit, w zależności od tego, czy był to model 2WD czy 4WD.

Z profilu, auto pokazywało klasyczny krótki nos, charakterystyczny dla pickupów. Nieco uniesiona maska była wspierana przez panoramiczną szybę czołową, podtrzymywaną przez cienkie słupki A. Zarówno przednie, jak i tylne błotniki miały czarne lub w kolorze nadwozia listwy, które chroniły karoserię przed zarysowaniami i odpryskami. Chociaż posiadał tylko dwie drzwi dla przednich pasażerów, model 2003 Holden Rodeo Space Cab miał dodatkowy panel i małe okna między słupkami B a C, które można było otworzyć. GM wiedział, że obszar ładunkowy musi być oddzielony od kabiny, aby wibracje nie były przenoszone przez panele nadwozia. W związku z tym, producent zostawił szczelinę między kabiną a skrzynią ładunkową. Z tyłu, złożona klapa była flankowana przez wysokie i wąskie pionowe lampy tylne, a poniżej znajdował się czarny zderzak. W wyższych wersjach klienci mogli otrzymać zderzak w kolorze nadwozia.

Wnętrze powitało klientów szerszą kabiną z bardziej komfortowymi siedzeniami niż w poprzedniej generacji. Producent oferował model 2003 Holden Rodeo Space Cab z tapicerką materiałową lub winylową, w zależności od wersji, ale wszystkie wersje wyposażone były w twardy plastikowy kokpit. Przed kierowcą znajdował się okrągły zestaw wskaźników, gdzie prędkościomierz zajmował centralne miejsce, a po bokach znajdowały się duże wskaźniki obrotomierza po lewej stronie oraz poziomu paliwa i temperatury po prawej. Dodatkowo, Holden dodał cyfrowy licznik kilometrów. Na centralnym panelu, wersja podstawowa miała tylko prosty system wentylacji. Z tyłu, producent zainstalował parę siedzeń, które mogły być używane głównie przez dzieci i na krótkie trasy.

W przeciwieństwie do amerykańskich modeli, które dostępne były tylko z silnikami benzynowymi, model 2003 Holden Rodeo Space Cab oferował wybór trzech jednostek napędowych. Oprócz najsłabszej, która miała pojemność 2,4 litra i moc 128 PS (126 hp), producent zapewnił także pickup z jednostką o mocy 200 PS (197 hp) oraz trzylitrowym turbodieslem, który generował 130 PS (128 hp). W zależności od wykończenia i opcji, pojazd był dostępny z pięciobiegową skrzynią manualną lub czterobiegową automatyczną, która przekazywała moc na tylne koła lub na oba osie za pośrednictwem dwubiegowej skrzynki rozdzielczej. Pojazdy wyposażone w system 4WD korzystały również z ograniczonego poślizgu tylnego dyferencjału.