2003 BMW 3 Series Cabriolet (E46)

Po pięciu latach obecności na rynku, czwarta generacja Serii 3, znana jako E46, była gotowa na aktualizację, a BMW odświeżyło ją zasłużonym liftingiem.

Niemiecki producent samochodów nie chciał podążać za trendem i nazywać swoich zaktualizowanych modeli "po liftingu". Zamiast tego, nadał im nazwę LCI (Life Cycle Impulse). W 2003 roku Seria 3 była najważniejszym produktem niemieckiego producenta aut, ponieważ osiągała najwyższe wyniki sprzedaży. Dodatkowo, wersja z otwartym dachem była kluczowa, ponieważ musiała konkurować z innymi znaczącymi pojazdami premium, takimi jak Volvo C70 czy Mercedes-Benz CLK. Oprócz kilku estetycznych zmian, E46 Convertible LCI zyskało nowe silniki i poprawione wnętrza, co poprawiło komfort klientów. Dodatkowo, pojawiły się nowe funkcje, które nigdy wcześniej nie były dostępne w Serii 3.

BMW wiedziało, że jednym z aspektów, które muszą zmienić, aby samochód wyglądał świeżo, były reflektory. W związku z tym zainstalowano nowe, które miały jedną krzywą linię na dolnych zewnętrznych krawędziach, zamiast podwójnej krzywizny, jak w wersji sprzed liftingu. Ta zmiana doprowadziła również do przekształcenia przedniego zderzaka, który miał szersze dolne wloty powietrza flankowane przez dwa wloty, w które mogły być zamontowane światła przeciwmgielne. Główna atrapa była otoczona chromowaną listwą i zintegrowana z maską silnika.

Z profilu, kabriolet BMW Serii 3 z 2003 roku (E46) miał te same gładkie linie z lekko poszerzonymi nadkolami. Dzięki silnikowi zamontowanemu wzdłuż, cały przód pojazdu był niski, co poprawiało widoczność dla kierowcy. Ponieważ samochód nie miał dodatkowych łuków ochronnych, słupki A, które wspierały panoramiczną szybę, także pełniły tę rolę w systemie bezpieczeństwa. Za nimi nie było nic ponad linią pasa pojazdu, poza oparciami siedzeń. Opcjonalnie, elektrycznie składany dach mógł być podnoszony i opuszczany za pomocą przycisku na pilocie. Przechowywano go za kabiną, w wyznaczonym miejscu między tylnymi siedzeniami a bagażnikiem, pod podnoszoną klapą.

Wnętrze pojazdu zostało wyposażone w przeprojektowaną deskę rozdzielczą oraz dodatkowe opcje. Przed kierowcą znajdował się lekko zmieniony panel wskaźników z klasycznymi tarczami BMW. W przeciwieństwie do swojego poprzednika, te miały spłaszczone dolne obszary dla prędkościomierza i obrotomierza. Jednocześnie, wyświetlacz LCD poniżej pokazywał dane z pokładowego komputera oraz przebieg. Na centralnej konsoli producent samochodów oferował opcję systemu nawigacji satelitarnej, co było nowością w Serii 3. Centralna konsola pomiędzy mocno wyprofilowanymi fotelami przednimi zawierała przyciski do elektrycznych szyb oraz dźwignię zmiany biegów (lub selektor biegów, w zależności od rodzaju skrzyni). Z tyłu, kanapa była profilowana na dwa miejsca i zapewniała minimalną przestrzeń na nogi. Opcjonalnie, klienci mogli zamontować w pojeździe siatkę, która pełniła rolę osłony przeciwwiatrowej.

Pod maską znajdowały się nowe opcje silników benzynowych i turbodiesel, z czterema lub sześcioma cylindrami. W zależności od opcji, były one połączone z pięciobiegową skrzynią manualną lub automatyczną, bądź sześciobiegową skrzynią manualną. Moc była przekazywana tylko na tylne koła.