2002 Nissan Primera Wagon P12

Po udanym wprowadzeniu trzeciej generacji modelu Primera w 2001 roku, Nissan w 2002 roku uzupełnił ofertę o wersję hatchback oraz kombi.

Wraz z rosnącą liczbą klientów przechodzących z minivanów do samochodów kombi, ten segment rynku stał się bardziej atrakcyjny dla producentów samochodów. Nissan starał się dostarczyć pojazd, który nie tylko komfortowo przewozi pięć osób, ale również miał wystarczająco dużą przestrzeń bagażową, aby pomieścić meble. Dodatkowo, nowoczesne technologie i innowacyjny design tego auta powinny przyczynić się do jego sukcesu. Niestety, wygląd samochodu okazał się zbyt odważny, a wielu klientów wolało coś bardziej klasycznego.

Trzecia generacja modelu Primera, znana również jako P12, charakteryzowała się odważnym wyglądem przodu. Projekt osłony chłodnicy w stylu "Flying-wing" był koncepcją producenta od pierwszej generacji modelu w 1990 roku, ale w P12 został bardziej wyeksponowany. Po bokach znajdowały się duże, romboidalne reflektory z przezroczystymi soczewkami. W dolnej części zderzaka Nissan zamontował drugi wlot powietrza, aby zwiększyć efektywność chłodzenia.

Z profilu, model Primera Wagon z 2002 roku ujawniał mieszankę stylów, łącząc bio-design z nowoczesnym podejściem. Szyba czołowa była podążająca za długim dachem, który kończył się sportowo wyglądającą, pochyloną klapą bagażnika. Była to także pierwsza generacja tego modelu, która miała uchwyty w kolorze nadwozia. W zależności od poziomu wykończenia, samochód był wyposażony w stalowe lub aluminiowe felgi. W rezultacie, kombi wyglądało bardziej konserwatywnie niż hatchback, co jest jednym z powodów jego dłuższego okresu produkcji.

Wnętrze auta, utrzymane w odważnym stylu, zapewniało dużo miejsca dla pięciu pasażerów. Z przodu, lekko profilowane fotele były rozdzielone wąskim podłokietnikiem, w którym znajdowały się hamulec ręczny, dźwignia zmiany biegów, para uchwytów na kubki i schowek pod centralnym podłokietnikiem. Najbardziej reprezentatywnym elementem designu był zegar na desce rozdzielczej. Zawierał centralnie umieszczoną tablicę wskaźników z czterema głównymi zegarami: wskaźnikiem temperatury płynu chłodzącego, wskaźnikiem paliwa oraz dwoma dużymi zegarami dla prędkościomierza i obrotomierza. Niżej, na centralnej konsoli, klienci mogli zamówić system multimedialny z wyświetlaczem LCD, który służył do nawigacji DVD, kamery tylnej, radia oraz klimatyzacji. Z tyłu, na dzielonej kanapie, Primera P12 zapewniała dużo miejsca dla trzech pasażerów. A w bagażniku można było zmieścić do 465 litrów (16.4 cu-ft), a po złożeniu tylnych siedzeń objętość ta mogła wynosić nawet 1,670 litrów (58.9 cu-ft).

Pod maską, producent oferował Primerę w wersjach z silnikami benzynowymi i turbo-dieselami. Podstawowe modele były wyposażone w pięciobiegowe skrzynie biegów, podczas gdy modele wyższe przekazywały moment obrotowy na przednie koła za pomocą sześciobiegowej skrzyni. Dodatkowo, w zależności od wersji i silnika, model Primera Wagon z 2002 roku był dostępny z bezstopniową skrzynią biegów (CVT).