2001 Nissan Primera Sedan P12

W 2001 roku Nissan zaprezentował trzecią generację modelu Primera, znaną również jako P12, w Japonii, a kolejny rok później ujawniono wersje hatchback i kombi.

Primera P12 była pierwszym pojazdem wydanym przez japońskiego producenta po nawiązaniu sojuszu z francuskim Renault. To był znaczący krok w porównaniu do poprzedniego modelu P11, a wielu uważało go za samochód wyprzedzający swoją epokę. Oprócz nietypowego, przypominającego UFO wyglądu, P12 oferował unikalne cechy, takie jak kamera cofania i kabina zaprojektowana w sposób, którego nie można było znaleźć na rynku. Nissan zainwestował sporo w ten samochód i oferował go w trzech wersjach: sedan, hatchback i kombi. Po zaprezentowaniu go w Japonii na początku 2001 roku, we wrześniu odbyła się jego premiera na Międzynarodowym Salonie Motoryzacyjnym we Frankfurcie.

Podczas gdy wygląd poprzednich generacji pozostawał w tyle za trendami rynkowymi, P12 był idealnie dopasowany, z jednym okiem w bio-designie, ale z wpływami nowoczesnego stylu. Górny grill podążał za motywem projektowym Skrzydła, który był bardziej wyraźny niż w przypadku P11, a po bokach znajdowały się kanciaste reflektory w kształcie rombów. Na dolnej części zderzaka Nissan zamontował dodatkowy szeroki wlot powietrza z lampami przeciwmgielnymi.

Z profilu, sedan Primera z 2001 roku prezentował łagodne, zakrzywione linie i kilka ostrych kątów. Cała gama była teraz dostępna z drzwiami wyposażonymi w uchwyty w kolorze nadwozia. Nissan stworzył „szklany dach”, który przypominał łuk łączący maskę z opadającą pokrywą bagażnika. Podstawowa wersja stała na stalowych felgach z nałożonymi kapslami, podczas gdy pozostałe wersje oferowały obręcze aluminiowe. Na końcu, tylnie lampy znajdujące się w rogach flanki szerokie otwarcie bagażnika.

Jednak taki zaawansowany pojazd nie mógłby być uzupełniony nudnym wnętrzem. W rezultacie, Nissan zamontował deskę rozdzielczą, na której zestaw wskaźników znajdował się na jej szczycie. Miała ona układ podobny do poprzedniej generacji, z wskaźnikiem temperatury na lewej stronie, a następnie z prędkościomierzem, obrotomierzem i wskaźnikiem poziomu paliwa. Na centralnej konsoli producent umieścił kolorowy wyświetlacz z panelem sterującym poniżej dla systemu multimedialnego. Ponadto oferował kamerę cofania, która była automatycznie aktywowana po włączeniu biegu wstecznego. Mimo że rozdzielczość wyświetlacza była niska, była wystarczająca, aby unikać przeszkód, takich jak słupek parkingowy czy samochód za nim. Z przodu, wzmocnione fotele kubełkowe były oddzielone niską konsolą środkową, w której znajdowały się dźwignia zmiany biegów, hamulec ręczny, dwa uchwyty na kubki oraz podłokietnik z schowkiem pod nim. Z tyłu, kanapa mogła pomieścić do trzech pasażerów.

Pod maską, Primera P12 była dostępna z wyborem sześciu silników, benzynowych lub turbodiesel. Oprócz dwóch najsłabszych jednostek połączonych z pięciobiegową skrzynią manualną, pozostałe cztery były połączone z sześciobiegowymi skrzyniami. Dostępna była także skrzynia CVT.