1999 Holden Statesman

Holden wprowadził drugą generację modelu Statesman w 1999 roku, a samochód dzielił swoją platformę z flagowym modelem marki, Caprice, który był w zasadzie tym samym pojazdem, ale z lepszymi opcjami.

Statesman został wprowadzony w 1970 roku jako marka premium dla Holdena, starając się konkurować w segmencie luksusowych samochodów. Niestety, samochód zadebiutował w nieodpowiednim czasie, co spowodowało stagnację sprzedaży. Mimo to, model ten był produkowany aż do 1984 roku, kiedy to australijski producent zdecydował się go wycofać. Sześć lat później, w 1990 roku, Holden wznowił nazwę Statesman jako odrębny model w swojej ofercie. Pierwsza generacja, znana jako VQ, oraz jej kolejne wersje po liftingu, VR i VS, były produkowane do 1999 roku, kiedy to Holden wprowadził drugą generację auta, WH. Statesman z 1999 roku dzielił podzespoły z europejskim modelem Opel/Vauxhall Omega oraz swoim „bratem” Commodore. Produkcja drugiej generacji Statesmana trwała do 2006 roku, obejmując dwa modele po liftingu w 2003 i 2004 roku.

Statesman z 1999 roku miał przód inspirowany trendem bio-designu, który już w innych częściach świata był na wymarciu. Jego okrągłe reflektory otaczały chromowana kratka z zaokrąglonymi krawędziami, składająca się z trzech poziomych i trzech pionowych szczelin. Później, wraz z pierwszym liftingiem, producent przeniósł kanciaste reflektory z modelu Commodore z 2002 roku na Statesmana, co poprawiło estetykę pojazdu. Na dolnej części zderzaka, Statesman WH miał wąski i szeroki wlot powietrza otoczony zestawem lamp przeciwmgielnych.

Mimo że auto dzieliło wiele części z Commodore, miało specyficzne przednie błotniki o bardziej zaokrąglonym kształcie. Niemniej jednak, szyba przednia, przednie drzwi z lusterkami w kolorze nadwozia i klamkami były przeniesione z mniejszego modelu. W odróżnieniu od tego, model ten miał kolorowe gumowe paski zdobiące boki pojazdu. Tylne drzwi były szerokie, co ułatwiało wsiadanie i wysiadanie najważniejszym pasażerom. W końcu, Holden stworzył ten samochód dla wyższej kadry zarządzającej i urzędników państwowych. Z tyłu, Statesman z 1999 roku miał światła tylne zamontowane w rogach, z zaokrąglonymi krawędziami, wizualnie połączone czerwoną i przezroczystą linią biegnącą z boku na bok, wbudowaną w dolną część pokrywy bagażnika.

Wnętrze podążało za tym samym motywem bio-designu, stworzonym przez producenta dla tego pojazdu. Przed kierowcą znajdowała się zaokrąglona deska rozdzielcza z długim, zakrzywionym daszkiem nad zestawem wskaźników i centralnym panelem. Panel instrumentów z czterema wskaźnikami, w tym dużymi wskazówkami dla prędkościomierza i obrotomierza, znajdował się przed kierowcą. Poniżej, producent umieścił trzy wyświetlacze LCD dla licznika kilometrów oraz odczytów komputera pokładowego. Drewno na centralnym panelu nadawało pojazdowi elegancki wygląd. Zintegrowano w nim standardowy system audio Blaupunkt z dostępnym odtwarzaczem CD. Pomiędzy kierowcą a pasażerem z boku na konsoli środkowej umieszczono przyciski do sterowania szybami, selektor biegów oraz podłokietnik z przestrzenią na drobiazgi. Z tyłu było wystarczająco miejsca na nogi dla trzech pasażerów, którzy mogli zajmować kanapę. Ponieważ Statesman z 1999 roku został stworzony głównie dla osób siedzących z tyłu, producent umieścił również zestaw nawiewów na tylnej części konsoli środkowej.

Mimo że dzielił swoją platformę z europejskim modelem Opel/Vauxhall Omega B (drugą generacją tej marki), Statesman z 1999 roku był wyposażony w silniki australijskie lub amerykańskie, w zależności od wersji. Silnik V6 był produkowany przez Holdena, podczas gdy 5,7-litrowy V8 pochodził z Kraju Wolności. Obie wersje były połączone z czterobiegową automatyczną skrzynią biegów z dostępnym ograniczonym poślizgiem dyferencjału, co było niezwykle przydatne, zwłaszcza w przypadku silnika o większej pojemności.